آداب زندگی در سایه تعادل

تعادل و بی‌تعادلی مسئله‌ای بسیار مهم است. درمان، فوق ترک و تعادل فوق درمان است.  تعادل یعنی پایداری و استواری؛ همان‌گونه که عدالت نیز از همین ریشه سرچشمه می‌گیرد. یکی از مشکلات اساسی بشر خارج شدن از تعادل است. زمانی‌که از تعادل خارج می‌شویم، آرامش خود را از دست می‌دهیم و دچار آشفتگی می‌شویم. تعادل و بی‌تعادلی فقط مخصوص مصرف‌کنندگان نیست؛ ممکن است فردی تحصیلات بالا، موقعیت اجتماعی مناسب یا ثروت فراوان داشته باشد، اما از تعادل برخوردار نباشد. انسانی که تعادل ندارد، ناخواسته باعث رنجش و آزار اطرافیان خود می‌شود.

موضوع مهم دیگری که به تعادل و بی‌تعادلی مربوط می‌شود، آداب معاشرت است. کسی که ادب دارد، گویی در تعادل قرار دارد و کسی که ادب ندارد، گویی از تعادل خارج شده است. ادب یعنی روش درست انجام دادن امور. هر کاری آداب و اصول خاص خود را دارد. وقتی از مرحله حیوانی وارد مرحله انسانی می‌شویم، همه ‌چیز دارای قانون و چارچوب مشخصی است. در مرحله انسانی هیچ امری وجود ندارد که بدون قانون و روش باشد؛ مانند غذا خوردن، راه رفتن، سخن گفتن، مهمانی رفتن، مهمانی دادن، رانندگی کردن، مراجعه به ادارات، پرهیز از دروغ‌گویی، سخن‌چینی نکردن، تجسس نکردن در امور دیگران، رعایت حریم شخصی افراد، وقت‌شناسی، لژیون‌داری، راهنما شدن و بسیاری موارد دیگر.

آداب غذا خوردن شامل زمان غذا خوردن، میزان غذا خوردن و شیوه صحیح غذا خوردن است. اگر در این زمینه تعادل رعایت نشود، برخی افراد کم‌ غذا می‌شوند و برخی دیگر بیش از اندازه غذا می‌خورند و در نتیجه دچار اضافه‌ وزن و مشکلات جسمی خواهند شد. در آداب مهمان‌ داری گفته می‌شود که صاحب‌خانه نخستین کسی باشد که غذا خوردن را آغاز می‌کند و آخرین کسی باشد که از غذا دست می‌کشد. آداب رانندگی نیز اهمیت زیادی دارد؛ از جمله بوق نزدن بی‌مورد، پارک نکردن در محل‌های نامناسب و رعایت حقوق دیگران در رانندگی.

به‌طور کلی هیچ انسانی ذاتاً بد نیست. اگر کسی رفتار نادرستی انجام می‌دهد، ریشه آن در ناآگاهی و نادانی او است. انسانی که آگاهی داشته باشد، کمتر به سمت بدی و خطا حرکت می‌کند. بسیاری از مشکلات و رنج‌های بشر از جهل و ناآگاهی سرچشمه می‌گیرد.

زمانی‌که مفاهیم در یک جامعه دچار تغییر و وارونگی شوند، خطر بزرگی به وجود می‌آید. برای مثال، گاهی فردی که رشوه می‌گیرد یا به ناحق از موقعیتی سوءاستفاده می‌کند، زرنگ تلقی می‌شود؛ در حالی‌ که چنین فردی به جامعه و مردم خود خیانت می‌کند. انسان آگاه و دانا تلاش می‌کند با افزایش دانش، تجربه و آگاهی خود، مسیر درستی را انتخاب کند. اگر به این درک برسیم که بسیاری از رفتارهای نادرست انسان‌ها ناشی از ناآگاهی و کمبود دانش آن‌هاست از درد و رنج خودمان کمتر می‌شود.

نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر شادی (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر هدی (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ایمان