ادب، زیباترین لباس شخصیت یک انسان در حال رشد است

وقتی وارد جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ شدم، شاید در ابتدا تصورم این بود که درمان فقط رهایی از مواد است؛ اما به‌مرور فهمیدم که سفر در کنگره۶۰، فقط درمان جسم نیست، بلکه سفری است از تاریکی‌ها به سمت روشنایی، از بی‌تعادلی به سمت تعادل و از ناآگاهی به سمت دانایی.

در کنگره۶۰ آموخته‌ایم که «درمان، فوق ترک است و تعادل، فوق درمان». این جمله کلیدی، الفبای مسیر ما در این سفر است. تعادل به معنای پایداری است؛ یعنی هر ساختاری که بتواند در برابر نیروهای مخرب، استقامت و قوام خود را حفظ کند، دارای تعادل است. اما رسیدن به این پایداری، بدون شناخت و اجرای آداب معاشرت امکان‌پذیر نیست.

ادب فقط در نوع صحبت کردن خلاصه نمی‌شود. ادب یعنی انسان حرمت‌ها را بشناسد، جایگاه‌ها را درک کند و بداند در هر شرایطی چگونه رفتار نماید. وقتی یک رهجو با احترام وارد لژیون می‌شود، به صحبت‌های راهنمای خود گوش می‌دهد، در مشارکت دیگران سکوت را رعایت می‌کند و با محبت با هم‌ لژیون های خود برخورد می‌کند، این‌ها نشانه‌های حرکت به سمت تعادل است.

شاید یک مسافر بتواند مواد را کنار بگذارد، اما اگر هنوز در رفتار، گفتار و روابط خود بی‌تعادل باشد، به حال خوش واقعی نرسیده است. بسیاری از ما به دلیل آشفتگی‌های درونی، سال‌ها از تعادل فاصله گرفته بودیم. گاهی زود عصبانی می‌شدیم، گاهی حرمت‌ها را نادیده می‌گرفتیم و حتی متوجه رفتار نادرست خود نبودیم؛ زیرا جهان‌بینی ما دچار مشکل شده بود. اما آموزش‌های کنگره۶۰ آرام‌آرام به ما یاد داد که انسان برای تغییر، باید از درون شروع کند.

در سی‌دی‌ها بارها شنیده‌ایم که انسان باید روی خودش کار کند. زمانی که انسان به دانایی نزدیک می‌شود، رفتار او نیز تغییر می‌کند. دیگر لازم نیست با صدای بلند صحبت کند یا برای اثبات خود، دیگران را کوچک بشمارد. انسان متعادل آرامش دارد و این آرامش در نگاه، کلام و رفتار او دیده می‌شود.
بی‌ادبی فقط استفاده از کلمات نامناسب نیست. گاهی بی‌نظمی، دیر آمدن، رعایت نکردن قوانین لژیون، گوش ندادن به صحبت دیگران و حتی قضاوت کردن نیز نوعی بی‌ادبی است؛ چون همه این مسائل از بی‌تعادلی سرچشمه می‌گیرد.

یکی از زیباترین آموزش‌هایی که من در کنگره۶۰ گرفتم، مسئله حرمت بود. اینکه انسان یاد بگیرد به خودش، خانواده، راهنما، مرزبان و تمام انسان‌ها احترام بگذارد. وقتی حرمت‌ها رعایت می‌شود، آرامش بیشتری در روابط به‌وجود می‌آید و انسان کمتر وارد حاشیه و تنش می‌شود.

در فرهنگ کنگره۶۰ حتی نوع نشستن در جلسات، نحوه مشارکت کردن، پوشش مناسب و وقت‌شناسی نیز اهمیت دارد. شاید این مسائل در ظاهر ساده باشند، اما همین آموزش‌های کوچک، کم‌کم شخصیت انسان را تغییر می‌دهد. انسانی که روزی در اوج بی‌تعادلی بوده، آرام‌آرام تبدیل به فردی می‌شود که دیگران در کنار او احساس آرامش می‌کنند.

انسانی که ادب دارد، حتی اگر ناراحت باشد، باز هم حرمت‌ها را رعایت می‌کند؛ چون یاد گرفته است که آرامش و حال خوش، در سایه آموزش و دانایی به‌دست می‌آید، نه با خشم و بی‌احترامی.

در نهایت، اگر من به‌عنوان یک رهجو نتوانم ادب را در برخورد با راهنما، مرزبان و حتی اعضای خانواده‌ام رعایت کنم، یعنی هنوز در مسیر درمان به پایداری و تعادل نرسیده‌ام. امید است با تکیه بر آموزش‌های کنگره۶۰ و سی‌دی‌های مهندس دژاکام، همواره در جهت کسب دانایی مؤثر و رسیدن به تعادل پایدار گام برداریم؛ چراکه ادب، زیباترین لباس برای شخصیت یک انسان در حال رشد است.

نویسنده: همسفر کوثر رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر کوثر رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی محمدی‌پور قم