وقتی به این آموزش‌ها نگاه می‌کنم، می‌بینم که کاربردی شدن آن‌ها افراد را به استاد تبدیل می‌کند.

چهارمین جلسه از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی کمال‌الملک به استادی مسافر غلامرضا، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر بابک با دستور جلسه «جهان بینی2و1» در روز شنبه 19 اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ شروع به کار کرد.

سلام دوستان، غلامرضا هستم، یک مسافر.
خدا را شکر می‌کنم بابت وجود کنگره ۶۰. از جناب مهندس و خانواده محترم ایشان سپاسگزارم. بسیار خوشحالم که دوباره جلسات در حال شکل‌گیری و برگزاری منظم هستند. در دو ماه گذشته کشور شرایط خاصی را پشت سر گذاشت، اما خدا را شکر کنگره به فعالیت خود ادامه داد و اکنون نیز در حال بازگشت به روال و تنظیمات قبلی خود است.

خسته نباشید عرض می‌کنم خدمت ایجنت محترم، تمامی خدمتگزاران و لژیون مرزبانی که تلاش می‌کنند تا چرخه این شعبه به‌خوبی و با نظم به حرکت خود ادامه دهد.

هفته گذشته روز معلم بود و همه بچه‌ها از معلمان خود تقدیر و تشکر کردند. من نیز این هفته از استاد امین، استاد جهان‌بینی کنگره ۶۰، قدردانی می‌کنم که درس زندگی را به ساده‌ترین شکل ممکن و همراه با محبت در اختیار ما قرار دادند.

در رابطه با دستور جلسه‌های هفتگی باید بگویم که تمام انسان‌های روی کره زمین به نعمت جهان‌بینی نیاز دارند، به‌خصوص افرادی که در تاریکی اعتیاد گرفتار شده‌اند. برای خروج از این تاریکی‌ها، دانش جهان‌بینی ضروری است.

وقتی وارد کنگره می‌شویم، با مثلثی به نام جسم، روان و جهان‌بینی روبه‌رو می‌شویم که همه اعضای کنگره با آن آشنا هستند. در بخش جسم و روان، طی یک فرآیند ده‌ماهه و با اجرای پروتکل DST، مصرف شربت OT و آموزش‌هایی که دریافت می‌کنیم، جسم و روان به تعادل می‌رسند. اما در بخش جهان‌بینی، آموزش‌ها پایان‌پذیر نیست و زمان مشخصی برای آن در نظر گرفته نشده است.

همان‌گونه که بزرگان می‌گویند، تا زمانی که زنده هستیم باید از این علم بیاموزیم تا زندگی ما دچار تنش و آشفتگی نشود.

در جزوات جهان‌بینی ۱ و ۲ مطالب ارزشمندی مطرح شده است تا من یاد بگیرم چگونه دریافت، احساس و ادراک درستی داشته باشم. در این آموزش‌ها درباره جهان‌بینی درون و بیرون صحبت می‌شود و تعاریفی ارائه می‌گردد تا بتوانم این علم را راحت‌تر فرا بگیرم.

مدتی بود به این موضوع فکر می‌کردم که چه اتفاقی باعث می‌شود فردی سال‌ها درگیر اعتیاد باشد، تلاش‌های فراوانی برای رهایی انجام دهد اما نتواند از این دایره خارج شود؛ اما پس از ورود به کنگره، در مدت نسبتاً کوتاهی شروع به نتیجه گرفتن میکند. پاسخ این سؤال در آموزش‌های کنگره نهفته است؛ آموزش‌هایی که به من کمک می‌کنند در مقوله درمان اعتیاد موفق شوم.

چه می‌شود که یک مسافر با انواع مشکلات وارد کنگره می‌شود اما طی یک فرآیند ده‌ماهه به جایگاهی می‌رسد که می‌تواند به‌عنوان استاد صحبت کند؟ چه حکمتی در این فرآیند وجود دارد؟ چرا اعضای کنگره در سفر خود، در تحصیل، در اهداف و خواسته‌هایشان نسبت به گذشته موفق‌تر هستند؟
پاسخ این سؤال‌ها در کاربردی کردن آموزش‌ها و جهان‌بینی نهفته است. این آموزش‌ها به من کمک می‌کنند درک بهتری از خودم و از مواد مخدری که مصرف می‌کردم پیدا کنم و بدانم چه آسیب‌هایی به من وارد شده است.

مطلبی خواندم که در آن نوشته شده بود ته‌سیگارهایی که افراد روی زمین رها می‌کنند، محیطی بسیار وسیع را آلوده می‌سازد و سالانه میلیاردها مترمکعب آب را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این یعنی عده‌ای در حال ساختن و آباد کردن هستی هستند و عده‌ای دیگر، هرچند ناخواسته، در حال تخریب آن هستند.
این موضوع نشان می‌دهد که کار کنگره تا چه اندازه ارزشمند و تأثیرگذار است.

درمان سیگار، اعتیاد و اضافه وزن در بیرون از کنگره برای بسیاری از افراد کاری بسیار دشوار و حتی غیرممکن به نظر می‌رسد.
من حاضر بودم همه چیزم را بدهم اما بتوانم حتی یک روز سیگار نکشم، ولی قادر به انجام آن نبودم. بیست سال درگیر اعتیاد بودم، اما چگونه می‌شود که وارد کنگره می‌شویم و به درمان می‌رسیم؟ پاسخ این سؤال نیز در آموزش‌های کنگره نهفته است.

ما در طول سال با ۵۲ دستور جلسه مواجه هستیم که هر کدام راهکاری برای زندگی بهتر به ما ارائه می‌دهند تا زندگی‌مان به سمت آرامش و آسایش حرکت کند. وقتی به این آموزش‌ها نگاه می‌کنم، می‌بینم که کاربردی شدن آن‌ها افراد را به استاد تبدیل می‌کند.
افرادی که روزی برای تهیه هزینه مواد مخدر با مشکلات فراوان روبه‌رو بودند، امروز در جایگاه پهلوانی و نشان بی‌نشانی قرار می‌گیرند و با کمک‌های خود زمینه رهایی افراد زیادی را فراهم می‌کنند.

البته این موفقیت‌ها به واسطه متون و آموزش‌های کنگره است؛ زیرا این کنگره است که به من جایگاه می‌دهد، قدرت می‌دهد و این امکان را فراهم می‌کند تا بتوانم به فردی کمک کنم از دنیای تاریک اعتیاد رهایی پیدا کند.
در مورد سی‌دی «پادزهر» نیز صحبت می‌کردم. دقیقاً همان مهر و محبتی که بین اعضای کنگره وجود دارد، همان جهان‌بینی است که باعث می‌شود زهری مانند اعتیاد که وارد وجود من شده است، به پادزهر تبدیل شود و دیگر اجازه ندهم شهر وجودی من مسموم شود و زندگی‌ام را تحت تأثیر قرار دهد.

من باید هر روز خداوند را بابت این نعمت شکر کنم که چنین آموزش‌ها و دستور جلسه‌
هایی در اختیار ما قرار داده شده است؛ آموزش‌هایی که باعث می‌شود هر هفته صدها نفر از دام اعتیاد رهایی پیدا کنند.
شاید برای ما رهایی به امری عادی تبدیل شده باشد، اما در بیرون از کنگره، رهایی یک آرزو است. برای یک تازه‌وارد، رهایی بزرگ‌ترین خواسته و آرزو محسوب می‌شود. این نعمت آن‌قدر ارزشمند و گران‌بها است که باید قدردان آن باشیم.

امیدوارم بتوانم ارزش این آموزش‌ها را بیشتر درک کنم و آن‌ها را هرچه بیشتر در زندگی خود به کار بگیرم.
مرسی که به صحبت‌های من گوش کردید.