خواست یکی از مهم‌ترین ارکان درمان است

همسفر حمیرا به همراه مسافر خود با آنتی‌ایکس تریاک وارد کنگره‌۶۰ شدند، به روش DST و داروی OT به مدت سفر ۱۱ ماه و 11 روز با راهنمایی مسافر امید و همسفر کبری سفر کردند، ورزش هر دو تنیس مدت رهایی 5 سال و 5 ماه می‌باشد. همسفر حمیرا در ادامه سفر نیکوتین داشتند، آخرین آنتی‌ایکس قلیان، روش درمان DST، داروی درمان آدامس نیکوتین‌دار خوراکی، مدت سفر اول ۱۰ ماه و ۲5 روز با راهنمایی همسفر اعظم سفر کردند، مدت رهایی 2 سال می‌باشد.

 دلیل گرایش همسفران به نیکوتین (سیگار، ویپ، قلیان) با وجود آموزش‌های کنگره۶۰ چیست؟

ما در کنگره۶۰ آموخته‌ایم که برای درمان اعتیاد، مثلث درمان که شامل جسم، روان و جهان‌بینی است باید به تعادل برسد، زیرا تعادل فوق درمان است. زمانی که یک فرد مصرف‌کننده تصمیم به درمان می‌گیرد و سفر خود را آغاز می‌کند، در حقیقت برای رسیدن به تعادل قدم برمی‌دارد.

یکی از اضلاع مهم مثلث درمان، روان است؛ یعنی خلق‌وخوی فرد مصرف‌کننده که به مرور زمان به آنتی‌ایکس وابسته شده است. فرد مصرف‌کننده ممکن است تصور کند با مصرف سیگار، قلیان یا ویپ به آرامش می‌رسد، اما این آرامش واقعی نیست؛ زیرا با نرسیدن نیکوتین به بدن، به سرعت دچار بی‌تعادلی می‌شود. این مسئله نشان می‌دهد که روان او به مصرف نیکوتین وابسته شده است.

در کنگره۶۰ می‌آموزیم که خلق‌وخوی انسان نباید وابسته به هیچ ماده‌ای باشد. آموزش‌های جهان‌بینی به ما کمک می‌کند تا ساختار فکری و نگرش ما تغییر کند و بتوانیم بدون وابستگی به نیکوتین به آرامش و تعادل برسیم. با این وجود، گاهی برخی از همسفران به دلیل آگاهی ناکافی نسبت به تخریب‌های نیکوتین یا به دلیل کم‌اهمیت دانستن آن در مقایسه با سایر مواد مخدر، به سمت مصرف سیگار، قلیان  گرایش پیدا می‌کنند.

 آیا می‌توان گفت مصرف سیگار توسط همسفر مانعی در درمان مسافر است؟

به اعتقاد من، زمانی که همسفر خود در بند مصرف نیکوتین باشد، نمی‌تواند همراه و الگوی مناسبی برای مسافر باشد. ما از مهندس حسین دژاکام آموخته‌ایم که انسان ممکن است بندهای مختلفی را با خود حمل کند؛ بند اعتیاد، بند سیگار، بند قلیان، بند اضافه وزن و بسیاری از بندهای دیگر.

تا زمانی که از این بندها رها نشویم، رسیدن به حال خوش برای ما دشوار خواهد بود و نمی‌توانیم نقش مؤثری به عنوان همسفر، مادر، همسر یا عضوی از جامعه ایفا کنیم. زمانی که مسافر مشاهده می‌کند همسفر او همچنان درگیر مصرف سیگار یا قلیان است، ممکن است برای ادامه مصرف خود توجیه پیدا کند و این موضوع بر روند درمان او تأثیر منفی بگذارد.

از طرفی نباید فراموش کنیم که نیروهای بازدارنده بسیار قدرتمند هستند و همواره تلاش می‌کنند انسان را از مسیر درست دور کنند. بنابراین مصرف سیگار توسط همسفر می‌تواند به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر روند درمان مسافر اثرگذار باشد و مانعی در مسیر حرکت او ایجاد کند.

 نقش خواست در رهاندن همسفر از بند نیکوتین را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

خواست یکی از مهم‌ترین ارکان درمان است. هر زمان که واژه خواست را می‌شنوم، به یاد مثال زیبای مهندس در کتاب۶۰ درجه می‌افتم؛ مثال دونده ماهر.

یک دونده زمانی که مسابقه را آغاز می‌کند، تمام تمرکز خود را بر رسیدن به هدف قرار می‌دهد. در طول مسیر با خستگی، موانع و سختی‌های فراوان روبه‌رو می‌شود، اما خواست رسیدن به مقصد باعث می‌شود که از حرکت باز نایستد و مسیر را ادامه دهد.

در درمان نیز دقیقاً همین‌گونه است. اگر همسفر یا مسافر خواست واقعی برای درمان داشته باشد، می‌تواند آموزش بگیرد، فرمان‌برداری کند، در مسیر بماند و به تدریج از بندهای خود رها شود. خواست، نیروی محرکه‌ای است که انسان را در مسیر درمان حفظ می‌کند و او را به مقصد رهایی می‌رساند. بدون خواست، هیچ حرکتی آغاز نمی‌شود و بدون استمرار در خواست نیز رسیدن به مقصد امکان‌پذیر نخواهد بود.

 چگونه باید دیدگاه را نسبت به مصرف قلیان و ویپ در بین همسفران تغییر داد؟

تغییر دیدگاه تنها از طریق افزایش آگاهی امکان‌پذیر است. بسیاری از افراد جامعه هنوز تصور می‌کنند مصرف قلیان یا ویپ خطری جدی ندارد و حتی در برخی موارد آن را کم‌ضررتر از سیگار می‌دانند، در حالی که هر دو می‌توانند آسیب‌های جدی جسمی، روانی و جهان‌بینی ایجاد کنند.

زمانی که فرد نسبت به تخریب‌های مصرف نیکوتین آگاهی پیدا کند، نگاه او نیز به تدریج تغییر خواهد کرد. آموزش صحیح و مستمر می‌تواند نقطه آغاز این تغییر باشد.

به همین دلیل به همسفران عزیز توصیه می‌کنم سی‌دی‌های مربوط به سیگار و جایگزینی و آموزش‌های ارزشمند دکترحاج رسولی را با دقت و علاقه دنبال کنند. این آموزش‌ها می‌تواند زمینه تفکر را فراهم کند و فرد را به شناخت بیشتری نسبت به بیماری و مسیر درمان برساند.

 بهترین راه برای دعوت همسفران مصرف‌کننده به لژیون ویلیام وایت چیست تا بدون گارد دفاعی مسیر درمان را آغاز کنند؟

هر فردی که درگیر بیماری باشد، به نوعی از آن رنج می‌برد و در اعماق وجود خود به دنبال راهی برای رهایی است. با این حال، معمولاً دو عامل مهم باعث می‌شود که همسفران در برابر ورود به لژیون ویلیام وایت مقاومت یا گارد دفاعی داشته باشند؛ ترس و قضاوت شدن توسط دیگران.

به نظر من نباید این دو عامل را برجسته کنیم، بلکه باید تمام تمرکز بر درمان و رسیدن به حال خوش باشد. زمانی که فرد متوجه شود هدف از حضور در لژیون ویلیام وایت تنها درمان و رهایی از بند نیکوتین است، بسیاری از نگرانی‌های او از بین خواهد رفت.

همچنین باید به همسفران یادآوری کنیم که پذیرش مشکل و اقدام برای درمان، نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه شجاعت، آگاهی و مسئولیت‌پذیری است. شجاعت واقعی آن است که فرد با صداقت وضعیت خود را بپذیرد و برای تغییر آن قدم بردارد.

امیدوارم این دستور جلسه بتواند جرقه‌ای در ذهن و اندیشه همسفرانی باشد که هنوز در بند مصرف نیکوتین هستند و راه رهایی را دور از دسترس می‌بینند؛ زیرا کنگره۶۰ ثابت کرده است که با آموزش، خواست و حرکت در مسیر صحیح، رسیدن به رهایی امکان‌پذیر است.

کلام آخر

در پایان، از مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان صمیمانه سپاسگزارم که با عشق، تلاش و تفکر خود بستری را فراهم کردند تا هزاران نفر بتوانند از بندهای مختلف رها شوند و به آرامش و حال خوش دست یابند.

همچنین تبریک ویژه‌ای به تمامی اعضا لژیون ویلیام وایت، به‌ویژه خانم‌های مسافر این لژیون، عرض می‌کنم و از شما عزیزان بابت انجام این مصاحبه و فراهم کردن فرصت بیان این مطالب تشکر و قدردانی می‌نمایم.

طراح سوالات و مصاحبه‌کننده: راهنما همسفر معصومه
عکاس: راهنمای تازه واردین همسفر هانا 
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر مریم دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی محمدی پور قم