همسفر مینا
بعد از شنیدن صحبتهای استاد در سیدی عقل و ایمان و خلاصه برداری آن قسمتهایی از مطالب، که با مسائل زندگی من همخوانی داشت و میتوانستم از آن عبرت بگیرم و برایم آموزش محسوب شود، با شما به مشارکت میگذارم.
آموختم که در هر مسئلهای صبر را باید پیشه کنم؛ چه زمانی که مسافر سفر اولی دارم، یا مواقعی که مشکلاتی ذهنم را درگیر کرده است؛ این اندیشه را الگوی خود قرار دهم که باید تحمل کنم و بپذیرم که هر مسئلهای باید آهسته و گام به گام حل شود.
وقتی آقای مهندس در کتاب ۶۰ درجه زیر صفر از سختیهای جاده یخبندان و سرازیریهای آن صحبت میکند؛ در ادامه بیان میکند که در آخر راه شگفتی وجود دارد. تو میتوانی به مرحلهای برسی که مانند شکوفه دادن درخت در سرمای زیر ۶۰ درجه باشد.
این مسئله به من آموخت که باید امید داشته باشم و در هر مسیری علاوه بر اینکه به فراز و نشیبها دقت میکنم و خود را برای عبور از سختیها آماده میکنم، یک باور قوی و یک ایمان قوی داشته باشم؛ که آخر راه آنچه نصیب من خواهد شد، اتفاقهای خوب و درست است.
همسفر و راهنماها باید به این نکته توجه داشته باشند؛ روش اولیای الهی را سرمشق خود کنند؛ یعنی ایرادها، کاستیها و نواقص را ببینند، اما توجه و تمرکز زیادی روی آن نداشته باشند و سعی کنند به نیمه پر لیوان تمرکز کنند و همیشه در هر مسیر آیندهای روشن برای خود ترسیم کنند.
منبع: سیدی عقل و ایمان
نویسنده: همسفر مینا رهجو راهنما همسفر فهیمه ( لژیون اول)
رابط خبری: همسفر احترام رهجو راهنما همسفر فهیمه ( لژیون اول )
ارسال: همسفر فاطمه.خ رهجو راهنما همسفر زهرا ( لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یحیی زارع میبد
- تعداد بازدید از این مطلب :
44