هرگز گمان مبر که بی ارزش و ناچیز هستی

جلسه سوم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی سنایی به استادی  همسفر فاطمه و نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر حمیده با دستور جلسه «وادی دوم و تاثیر آن روی من» روز یکشنبه ۱۳اردیبهشت ماه ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

وادی دوم می‌گوید: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد». ما هرگز هیچ نیستیم، حتی اگر خودمان چنین فکری کنیم. این وادی، وادی امید است؛ امیدی که به ما یادآوری می‌کند هیچ وقت نباید فکر کنیم بی‌ارزش یا بی‌تأثیر هستیم. گاهی پیش می‌آید که انسان‌ها با خودشان فکر می‌کنند از هیچ کاری برنمی‌آیند یا زندگی‌شان بی‌معناست؛ چرا باید زنده باشم؟ چرا باید کاری انجام بدهم؟ چرا باید مسئولیت‌هایی مثل حضور در کنگره یا تربیت فرزند را قبول کنم؟ این افکار در زمان‌هایی که ناامید می‌شویم به ذهن می‌رسند؛ خصوصاً وقتی با اشتباهات خودمان مشکلاتی را برای زندگی‌مان ایجاد کرده‌ایم. اما این حس اشتباه است؛ این همان کاری است که نیروهای منفی انجام می‌دهند تا ما را از بازگشت به مسیر صحیح بازدارند و نگذارند در صراط مستقیم قدم بگذاریم.

خداوند وقتی ما را آفرید، بی‌دلیل نبوده است؛ حتماً برای خلقت هر موجودی هدف و انگیزه‌ای داشته. انسان اشرف مخلوقات و جانشین خداوند بر روی زمین است. خدا ما را با قدرت عقل و اختیار آفریده تا جانشین خوبی برای او باشیم. اگر بخواهیم چنین باشیم، باید صفات خداوند را در وجود خود زنده و پررنگ کنیم. باید چنان رفتار کنیم که وقتی کسی ما را می‌بیند، یاد خدا بیفتد نه یاد شیطان. هر چه بیشتر بتوانیم صفات الهی را در خودمان تقویت کنیم، بیشتر در مسیر مستقیم قرار می‌گیریم و به خدا نزدیک‌تر می‌شویم. من قبل از اینکه به کنگره بیایم، فکر می‌کردم هر نوع زندگی ممکن است و رعایت ارزش‌ها خیلی ضرورت ندارد. اما وقتی آمدم فهمیدم که انسان باید در مسیر روشنایی‌ها باشد، نه تاریکی‌ها.

حالا ما که تصمیم می‌گیریم از مسیر تاریکی خارج شویم و از ضد ارزش‌ها به سوی ارزش‌ها حرکت کنیم، باید بدانیم نیروهای منفی بیکار نمی‌نشینند. آن‌ها نمی‌گذارند ما سریع برگردیم. تلاش می‌کنند جلوی ما را بگیرند و کاری کنند که در همان مسیر اشتباه بمانیم. یکی از مهم‌ترین ابزارهایشان ناامیدی است. مدام به ذهن ما القا می‌کنند که "تو دیگر نمی‌توانی تغییر کنی"، "خیلی دیر شده"، "عمرت در اشتباه گذشته"، یا مثلاً می‌گویند: "بی‌فایده است رژیم بگیری، پیاده‌روی کنی، زود بخوابی"، تا امید را از ما بگیرند. در مورد مصرف‌کنندگان مواد نیز همین را القا می‌کنند: "تو بیست سال مصرف کردی، دیگر نمی‌شود درمان شد، همه تو را این‌طور می‌شناسند." این ناامیدی‌ها فقط برای این است که ما در گروه نیروهای منفی بمانیم و به سمت نور و روشنایی حرکت نکنیم.

اما باید همیشه به یاد داشته باشیم خدایی که ما را آفریده، همیشه پشتیبان و حامی ماست. برای اینکه بتوانیم این حمایت را درک کنیم و دریافت نماییم، باید در مسیر مستقیم حرکت کنیم. درست است که این کار سخت است؛ چون وقتی مدتی در مسیر ضد ارزش‌ها بوده‌ایم، بازگشت به مسیر درست ابتدا دشوار است. اما خدا وعده داده که اگر قدم در راه درست بگذاریم، کمک‌مان می‌کند. وقتی از تاریکی‌ها به سوی نور حرکت می‌کنیم، خداوند یاری‌مان می‌کند .

هیچ وقت نباید از رحمت خدا ناامید شویم. خدا در وجود انسان نیرویی قرار داده که هر خواسته‌ای را اگر با ایمان و تلاش دنبال کند، می‌تواند به آن برسد. وقتی خدا خواسته‌ای را در دل ما می‌گذارد، انرژی رسیدن به آن را هم در وجودمان قرار داده است. پس اگر چیزی را می‌خواهیم، باید تلاش کنیم؛ چون بدون تلاش، رسیدن ممکن نیست. هر چه در مسیر مستقیم و در جهت ارزش‌ها حرکت کنیم، زودتر به خواسته‌های خود می‌رسیم. در پایان از اینکه به صحبت‌هایم گوش دادید متشکرم، امیدوارم همگی در مسیر روشنایی و ایمان قدم بگذاریم.

مرزبانان کشیک: مسافر مجتبی و همسفر مهناز

تایپیست: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون سوم)

عکاس: همسفر زری رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون سوم)

ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون دوم ) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی سنایی