مشارکت مکتوب مسافر ناصر لژیون ۲۱

به نام قدرت مطلق الله
دستور جلسه :سیگار ، قلیان ، پیپ و ویپ گاهی انسان سال ها در تاریکی قدم می زند اما خودش متوجه عمق تاریکی نیست. ما مصرف کنندگان شاید بارها شنیده بودیم که سیگار و نیکوتین اعتیاد آور است ؛ اما تا زمانی که وارد کنگره ۶۰ نشدیم شناخت درستی از صورت مسئله پیدا نکردیم . در کنگره آموختیم که هیچ مصرفی بی دلیل نیست و هیچ وابستگی ای بدون تخریب به وجود نمی آید. در ابتدای سخنانم وظیفه خود می دانم از بنیان گزار عظیم کنگره ۶۰ ،جناب مهندس حسین دژاکام عزیز ،صمیمانه تقدیر و تشکر کنم ؛انسانی که با عشق ، دانش و تجربه ، راه درمان واقعی اعتیاد را به بشیریت نشان دادند .اگر امروز ما امید ، آرامش و مسیر رهائی را میشناسیم ، نتیجه سال ها تلاش و تفکر ایشان است .همچنین از راهنمای عزیز و بزرگوارم آقا هادی ،که با صبر، محبت و آموزش درست چراغ راه سفر من هستند ، قلبا سپاسگزارم . حضور راهنما در سفر، مانند فانوسی است در دل تاریکی که انسان را از سقوط نجات می دهد و به سمت نور هدایت می کند. در گذشته تصور من این بود که سیگار یک تفریح ساده یا عادت روزمره است؛ اما در کنگره ۶۰ فهمیدم نیکوتین نیز مانند هر ماده مخدر دیگری، ساختارهای جسم روان و جهان بینی انسان را تحت تاثیر قرار می دهد.شاید تخریب آن آرام و تدریجی باشد اما همین آرام بودن باعث می شود انسان سالها متوجه عمق آسیب نشوند. مهندس دژاکام در آموزش های کنگره ۶۰ به ما یاد دادند که اعتیاد فقط مربوط به مواد مخدر سنگین نیست؛ بلکه هر ماده ای که تعادل جسم و روان انسان را برهم بزند و انسان اختیار خود را در برابر آن از دست بدهد، می تواند تبدیل به اعتیاد شود. سیگار، قلیان ،پیپ و حتی ویپ ،همگی اگر به وابستگی منجر شوند، از یک جنس هستند ؛ فقط شکل و ظاهرشان متفاوت است . امروز به جرئت می توانیم بگوییم سیگار و خانواده دخانیات، خود یکی از بزرگترین مواد مخدر جهان هستند؛ موادی که شاید ظاهرشان عادی و پذیرفته شده باشد، اما تخریب هایشان بسیار عمیق،خاموش و تدریجی است .گاهی حتی آسیب های آن از بسیاری از مواد مخدر دیگر بیشتر است ، چون انسان سال ها با آن زندگی می کند بدون اینکه متوجه نابودی آرام جسم و روان خود شود. من تجربه نزدیک به بیست سال مصرف سیگار را داشتم و چند سال نیز ویپ مصرف می کردم. در ابتدا تصور می کردم ویپ کم خطر است ، اما به مرور عوارض آن را در جسم خود دیدم، خشکی شدید چشم، ضعیف شدن بینایی و احساس فرسودگی جسمی، بخشی از تخریب هایی بود که تجربه کردم. این تجربه به من ثابت کرد که ظاهر مدرن و تبلیغات، نمی تواند حقیقت تخریب نیکوتین را پنهان کند. امروزه بسیاری از جوانان تصور می کنند ویپ یا قلیان کم خطرتر از سیگار است، در حالی که در کنگره ۶۰ یاد می گیریم هر ماده ای که وارد سیستم شبه افیونی بدن شود و تعادل طبیعی جسم را مختل کند ، تخریب خودش را خواهد داشت.گاهی ظاهر مدرن و تبلیغات فریبنده باعث می شود انسان خطر واقعی را نبیند . یکی از نکات بسیار مهمی که در کنگره آموختیم این بود که درمان، تنها قطع مصرف نیست. ممکن است فردی مدتی سیگار نکشد ، اما همچنان در فکر و ذهن خود وابسته باشد. درمان واقعی زمانی اتفاق می افتد که جسم، روان و جهان بینی به تعادل برسد. به همین دلیل است که کنگره ۶۰ روی آموزش تفکر و شناخت بسیار تاکید دارد. در سفر خودم متوجه شدم بسیاری از مصرف ها ریشه در حال بد، اضطراب، ترس یا ناآگاهی دارند. انسان وقتی راه درست را پیدا نکند، برای آرام کردن خودش به مواد مختلف پناه می برد. اما آرامشی که از مصرف به دست می آید موقتی و فریبنده است ، در حالی که آرامش واقعی از آگاهی، تعادل و حرکت در مسیر درست حاصل می شود. اما زیباترین بخش ماجرا اینجاست که در کنگره ۶۰ آموختیم برای درمان، لازم نیست انسان یکباره به قله برسد؛ بلکه کافی است قدم اول را بردارد. ابر دانایی درمان سیگار، از همان قطعه اول آدامس نیکوتین آغاز می شود. شاید آن قطعه کوچک در ظاهر ساده باشد، اما در حقیقت می تواند آغاز تولدی دوباره و شروع حرکت از تاریکی به سمت نور باشد. کنگره ۶۰ به من یاد داد که درمان، یک مسیر آگاهانه است! مسیری که با آموزش، صبر ، فرمانبرداری و حرکت آرام آرام ،راه را برای انسان نمایان می کند تا دوباره طعم آزادی و آرامش واقعی را بچشد. همان طور که در وادی نهم آمده است: وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتر برسد." نقطه تحمل پیدا می شود." این آموزش به من فهماند که تغییرات بزرگ، آرام آرام و با استمرار شکل می گیرند. امروز وقتی به گذشته نگاه می کنم ، متوجه می شوم مصرف سیگار فقط دود نبود؛ بلکه فرار از خویش بود. اما اکنون در مسیر کنگره ۶۰ یاد گرفته ام که به جای فرار با آموزش و آگاهی با مشکلات روبرو شوم و برای ساختن خودم تلاش کنم.
در پایان از خداوند سپاسگزارم که مسیر آشنایی با کنگره ۶۰ را برایم فراهم کرد؛ جایی که انسان در آن دوباره متولد می شود؛ امید را پیدا می کند و یاد می گیرد چگونه سالم زندگی کند.
سپاسگزارم.
بقلم مسافر ناصر لژیون ۲۱
نمایندگی میرداماد اصفهان