وقتی بین درون و برون انسان هماهنگی نباشد ناچار است ماسک بزند

جلسه دهم از دوره بیست‌‌و‌‌سوم کارگاه‌‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی دهخدا قزوین به استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر کلثوم و دبیری همسفر مرضیه با دستور‌‌جلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» روز یکشنبه ۱۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که بار دیگر این جایگاه نصیبم شد تا بتوانم از حضور شما آموزش و انرژی دریافت کنم، در حال خواندن نوشتارها بودم که ناگهان ذهنم به اوایل سفرم و حضورم در کنگره بازگشت، آن روزها، سفر اول من بسیار طولانی شد، همواره گفته می‌شود که در سفر اول، آزادمردی را به دست می‌آوریم؛ و حتی از آن فراتر هم می‌رویم.

همیشه از خداوند درخواست می‌کردم، روزی نوبت من برسد تا بتوانم جایگاه استادی را تجربه کنم، خدا را شاکرم که امروز، در فاصله‌های زمانی کوتاه، این جایگاه نصیبم می‌شود و این برای من سرشار از آموزش است.

در خصوص دستور جلسه «سیگار و دخانیات»، وقتی تأمل کردم؛ متوجه شدم که آقای مهندس این دستور جلسه را پس از وادی سوم قرار داده‌اند، در وادی سوم آمده است: «باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به انسان فکر نمی‌کند.» این جمله اهمیت این دستور جلسه را برای من روشن‌تر کرد.

مدت کوتاهی خود من  نیز زمانی مصرف‌کننده قلیان بودم، آن زمان، با وجود حضور در کنگره، درک عمیقی از بسیاری از مسائل نداشتم؛ اما بعدها به مرور متوجه تغییرات درونی خود شدم.

در سی‌دی‌های اخیر، آقای مهندس اشاره داشتند که انسان نمی‌تواند درون و برونش یکی نباشد و در عین حال آرامش و تعادل داشته باشد، وقتی بین درون و برون انسان هماهنگی نباشد؛ ناچار است ماسک بزند و این موضوع موجب تحلیل انرژی او می‌شود.

به همین دلیل، دستورجلسه سیگار تا این اندازه اهمیت دارد که بلافاصله پس از وادی سوم قرار گرفته است؛ ‌‌همچنین گفته شده که پرونده اعتیاد زمانی بسته می‌شود که درمان سیگار به‌طور کامل انجام شود و رهایی در درمان ویلیام تحقق یابد.

در طول مسیر، همسفرانی را دیده‌ام که مصرف‌کننده قلیان هستند و از مسافر خود گلایه دارند؛ اما وقتی به آنان گفته می‌شود وضعیتشان از مسافر نیز دشوارتر است، این موضوع را نمی‌پذیرند؛ من خود نیز زمانی به این درک رسیدم.

در لژیون ویلیام آموختم که اولویت زندگی، خود انسان است، اگر کسی برای جسم خود ارزش قائل نباشد، دیگران نیز برای او ارزشی قائل نمی‌شوند؛ همچنین درباره سیگار و تبعات آن آموختم که این ماده حاوی هزاران ماده سمی است و می‌تواند عامل بسیاری از بیماری‌ها، از جمله انواع سرطان‌هایی مثل سرطان ریه و معده باشد.

اما متأسفانه انسان با مصرف سیگار و قلیان، گویی پرده‌ای بر حس‌های واقعی خود می‌کشد؛ حس‌هایی که می‌توانند او را به تعادل برسانند، مصرف‌کننده دخانیات معمولاً از مواجهه با ترس‌ها و قضاوت‌ها گریزان است.

به بیان استاد امین، کنگره مکانی امن است؛ زیرا اعضا یاد گرفته‌اند که قضاوت نکنند، این مسئله برای من نیز تجربه شد، جسم انسان بسیار هوشمند است و سلول‌هایش همچون یک شهر بزرگ عمل می‌کنند؛ در حالی که ما شناخت کاملی از آن نداریم.

پس از ورود به سفر، متوجه تغییرات عمیقی در خود شدم، خدا را شاکرم که توانستم با ترس‌هایم روبه‌رو شوم و از قضاوت‌ها نترسم؛ زیرا یقین داشتم قضاوت واقعی وجود ندارد و اگر قضاوتی باشد، ناشی از ناآگاهی فرد قضاوت‌کننده است.

نیکوتین موجود در سیگار و قلیان ماده‌ای است که در مغز نیز مشابهی برای تنظیم آرامش دارد و همین موضوع باعث وابستگی شدید می‌شود؛ به‌گونه‌ای که فرد پس از مصرف، دچار نوسان و بی‌تعادلی می‌گردد.

در پایان، از تجربه حضور در لژیون ویلیام بسیار آموختم، در شرایط سخت و سرمای شدید، با وجود همه دشواری‌ها، راهنما تأکید داشت که اگر رهایی برایم مهم است؛ باید صبر و تحمل داشته باشم.

اکنون خدا را شاکرم که این مسیر را طی کرده‌ام و امیدوارم در جایگاهی که هستم مفید واقع شوم، همچنین آرزو دارم همسفرانی که مصرف‌کننده دخانیات هستند با این تفکر روبه‌رو شوند، وارد مسیر آگاهی گردند، با ترس‌های خود مواجه شوند و از قضاوت دیگران نهراسند؛ زیرا یقین دارم که حال خوش در انتظار آنان خواهد بود.

بستن پیمان مرزبانی همسفر سحر توسط اسیستانت همسفر پروانه 

مرزبان کشیک: همسفر پریسا و مسافر فرشاد
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر سپیده راهنمای تازه‌واردین
ویرایش و ارسال: همسفر پریسا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی دهخدا قزوین