بعد از سفر ویلیام انگار تازه از نو متولد شدم

سلام دوستان آرزو هستم یک همسفر مسافر ویلیام

ابتدا خداوند را بسیار شاکر و سپاسگزارم بابت حضورم در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ و تا همیشه قدردان مهندس حسین دژاکام خواهم بود؛ به‌خاطر بخشیدن متد DST.

زمانی که وارد کنگره۶۰ شدم، به واسطه‌ تخریب‌های بی‌شماری که داشتم، اکثر حس‌های من یخ زده بود. اگر بخواهم به یک مورد بسیار مهم اشاره کنم، حس مادری بود که به واسطه‌ مصرف نیکوتین در من عمیقاً گم شده بود.

با وجود اینکه سال‌ها بود مادر شده بودم، حس من نسبت به این موضوع فاجعه‌بار بود؛ اما پس از سفر ویلیام، انگار تازه از نو متولد شدم. برای اولین بار آغوش مادرانه‌ی من به روی فرزندم باز شد و طعم داشتن حس یک مادر حقیقی را لمس کردم.

الان که این مطالب را می‌نویسم، اشک‌هایم بی‌پروا سرازیر می‌شوند و این برای من بزرگ‌ترین اعجاز سفرم است؛ برای منی که حتی در لحظه‌ی از دست دادن نزدیکانم نیز اشک نمی‌ریختم.

نیکوتین مانند موریانه است؛ شاید در ظاهر، فرد احساس کند که مشکلی برایش پیش نیامده است، اما اگر به درون خود سفر کند، می‌بیند که چه انفجار وحشتناکی در وجودش ایجاد شده است.
امیدوارم به فرمایش مهندس حسین دژاکام: آنانی که بین دود و تردید مانده‌اند، به‌زودی با آگاهی برسند و طعم و لذت زندگی بدون دود را تجربه کنند.

رابط خبری: راهنمای ویلیام همسفر آرزو (لژیون ویلیام)
ویرایش: همسفر آرزو دبیر اول سایت
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر لیلا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی محمدی‌پور قم