حال خوب واقعی از دود و نیکوتین نمی‌آید

جلسه سیزدهم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ملایر به استادی راهنما همسفر زهرا، نگهبانی موقت همسفر اکرم و دبیری همسفر اکرم با دستورجلسه «دخانیات (سیگار، قلیان، ناس، پیپ، ویپ)» روز یک‌شنبه ۱۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستورجلسه این هفته دخانیات است. حقیقتا وقتی این دستور‌جلسه را دیدم یاد یکی از صحبت‌های جناب‌مهندس افتادم که می‌گفتند: «درمان اعتیاد با درمان سیگار کامل می‌شود» اولش برای من عجیب بود چون فکر می‌کردم کسی که مواد مصرف نمی‌کند و رها شده، دیگر تمام شده است اما بعد فهمیدم از دید کنگر‌ه‌۶۰ هر نوع وابستگی باید درمان شود و سیگار هم از این قضیه جدا نیست.

چیزی که همیشه برای من جالب بود این است که خود جناب‌مهندس سال‌ها سیگار مصرف می‌کردند؛ حتی شنیدم روزی دو پاکت سیگار می‌کشیدند برای من این خیلی امیدوارکننده است چون وقتی بنیان‌گذار کنگره‌۶۰ خودش این مسیر را رفته و توانسته درمان شود؛ یعنی این راه واقعاً جواب می‌دهد. جناب‌مهندس جایی تعریف می‌کردند که اوایل کنگره۶۰ همه جا پر از دود سیگار بود حتی بعضی از بچه‌ها بعد از جلسه یا موقع ورزش سیگار می‌کشیدند وقتی این‌را می‌شنوم متوجه می‌شوم چقدر فرهنگ کنگره۶۰ عوض شده است و الان اگر کسی وارد کنگره شود اصلاً آن فضا را نمی‌بیند و این نشان می‌دهد آموزش درست واقعاً می‌تواند آدم‌ها را تغییر بدهد.

نکته دیگر که من از آموزش‌های سیگار گرفتم این است که خیلی وقت‌ها آدم خودش را گول می‌زند؛ مثلاً می‌گوید من هر وقت بخواهم سیگار را کنار می‌گذارم یا می‌گوید قلیان که مثل سیگار نیست، ویپ که ضرری ندارد و... اما اگر واقعاً این‌طور باشد چرا خیلی‌ها نمی‌توانند راحت از آن دل بکنند؟ جناب‌مهندس همیشه تأکید می‌کنند جسم انسان امانتی است و باید از آن مراقبت کرد. به‌نظر من مسئله اصلی خود سیگار یا قلیان نیست، مسئله وابستگی است؛ زیرا احتمال دارد یکی سیگار را کنار بگذارد و برود سمت ویپ، یکی قلیان بکشد و بگوید من سیگار نمی‌کشم ولی اگر هنوز وابستگی وجود داشته باشد، صورت مسئله حل نشده است.

مطلبی که آقای خدامی در آموزش‌های سیگار روی آن تأکید می‌کنند این است که درمان سیگار نیز زمان می‌خواهد ما در کنگره‌۶۰ یاد گرفته‌ایم هیچ درمانی یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد؛ همان‌طور که اعتیاد یک‌شبه به وجود نیامده، درمانش هم زمان لازم دارد. برای خود من مهم‌ترین قسمت این دستورجلسه این است که سیگار فقط به خود فرد آسیب نمی‌زند و خانواده مخصوصا بچه‌ها هم درگیر می‌شوند و خیلی از بچه‌ها از روی دست بزرگ‌ترها یاد می‌گیرند شاید حرف ما را گوش نکنند ولی رفتار ما را می‌بینند. من فکر می‌کنم امروز ویپ و قلیان برای جوان‌ها خیلی خطرناک‌تر از قبل شده‌اند؛ چون بعضی‌ها اصلاً آن‌ها را دخانیات حساب نمی‌کنند در‌صورتی که اگر قرار باشد وابستگی ایجاد کند، دیگر فرقی نمی‌کند اسمش سیگار باشد یا قلیان یا ویپ.

چیزی که من از این دستور‌جلسه یاد گرفتم این است که حال خوب واقعی از دود و نیکوتین نمی‌آید چون کسی که سی‌سال سیگار کشیده باید خوشحال‌ترین آدم دنیا می‌بود در‌حالی که این‌طور نیست و حال خوب واقعی از آرامش، تعادل و آگاهی می‌آید همان چیزی که در کنگره دنبالش هستیم. سیگار برای بسیاری از مصرف‌کنندگان تبدیل به یک پناهگاه کاذب شده است که وقتی ناراحت می‌شود می‌کشد، خوشحال می‌شود می‌کشد، کاری برای انجام دادن ندارد می‌کشد و به مرور به این باور می‌رسد بدون سیگار نمی‌تواند زندگی کند در حالی که فقط باور اشتباه است و باید اصلاح شود.

مرزبانان کشیک: همسفر‌ فاطمه و مسافر عابدین
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون دوم)
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم)
ویراستار: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ملایر