اولین عامل مرگ‌ومیر

طبق جدیدترین داده‌های علمی و آماری، دخانیات که روز به روز به اشکال مختلف و گاها با ظاهری آراسته و زیبا در دسترس عموم قرار می‌گیرند، اولین عامل مرگ‌ومیر در بین مردان و هفتمین عامل در بین زنان در جهان است.

با توجه به دستور جلسه که دخانیات شامل سیگار، قلیان، ناس، پیپ و ویپ است. آلوده کردن اکسیژن مصرفی بدن اولین کاری است که استعمال دود هر کدام از این دخانیات انجام می‌دهند. اکسیژن از حیاتی‌ترین عناصری است که بدن موجودات زنده برای ادامه حیات به آن نیاز دارد. اکسیژن از ریه‌ها جذب خونِ در گردش شده و به تمام اعضای بدن فرستاده می‌شود. اما در بدن مصرف‌کننده دخانیات این فرایند کمی متفاوت‌تر است؛ چرا که ریه این افراد از نظر فیزیولوژیکی و عملکردی نمی‌تواند به درستی اکسیژن را دخیره و به رگ‌ها منتقل کند. در نتیجه اکسیژن با کیفیت و حجم کمتر به اعضای بدن می‌رسد.

همه ما می‌دانیم که نتیجه مصرف دخانیات در طولانی مدت چیست، اما عدم آگاهی موثر و جهان‌بینی نادرست باعث می‌شود تا منِ نرگس در سن 27 سالگی 10 سال سابقه مصرف سیگار داشته باشم.

نیکوتین‌ آمید آدنین دی‌نوکلئوتید که به اختصار آن را «NAD» می گویند، کوآنزیمی است که درون ساختار سلول های زنده یافت می‌شود. این ماده در اغلب واکنش‌های تنفس یاخته‌ای نقش مهمی دارند. ساده‌تر بگوییم همان نیکوتینی که عامل اصلی وابستگی به دخانیات است که به طور طبیعی در ساختار بدن ما وجود دارد و وظیفه حیاتی را در سلول‌ها ایفا می‌کنند.

با وارد کردن نیکوتین مازاد به بدن توسط استعمال دخانیات، بدن وظیفه خود را در تولید این کوآنزیم رها می‌کند و اگر روزی نیکوتین از منبع خارجی (استعمال دخانیات) به بدن نرسد، عملکرد بدن دچار اختلال می‌شود. فرد تمرکز خود را از دست می‌دهد، پیام های عصبی به درستی بین مغز و اعضای بدن رد و بدن نمی‌شود و دیگر حالاتی که افراد دارای اعتیاد به نیکوتین در صورت عدم دریافت نیکوتین (خماری)، تجربه می‌کنند.

نکته مهم اینجا است که استعمال دخانیات در کنار رساندن نیکوتین به بدن، مواد مخرب دیگری هم به همراه دارد که عوارض جانبی و تخریب آن به گونه‌ای است که اگر فرد آگاه و دارای جهان‌بینی باشد، اجازه می‌دهد تا بدن به طور طبیعی کارش را انجام دهد و دخالتی در تامین نیکوتین بدن نمی‌کند.

زمانی که صحبت‌های جناب آقای مهندس دژاکام در سی دی تخریب را گوش می‌دادم؛ متوجه شدم فقط من نبودم که در دوران اعتیاد به نیکوتین حس می‌کردم که بدون مصرف سیگار نمی‌توانم کاری انجام دهم. اوج مصرف نیکوتین برای من در دوران تحصیلم در مقطع ارشد بود و آن زمان برای شروع مطالعه باید سیگار می‌کشیدم، حین مطالعه برای درک بهتر مطالب و حتی در پایان برای استراحت.

روزگارانم طوری بود که دیگر هیچ لحظه و هیچ مرحله از زندگی‌ام را بدون سیگار نمی‌توانستم تصور کنم. برای آرام کردن وجدان خودم، رو آورده بودم به بررسی فواید مصرف سیگار و هرکه از مضرات سیگار به من می‌گفت پاسخ او را اینگونه می‌دادم: آخرش که چه؟ همه قرار است روزی به نحوی به زیر خاک برویم، چه سیگار بکشیم، چه نکشیم! الان از نوشتن این جمله و حجم جهالتم در آن دوران خنده‌ام می‌گیرد و خدا را شکر می‌کنم که پایم به کنگره باز شد و سفر ویلیام روزی من شد تا با روش DST درمان اصولی نصیب جسمم و با جهان بینی کنگره، ذره‌ای آگاهی نصیب روحم شد.

از بنیان کنگره۶۰ برای ایجاد این بستر و تمامی راهنمایانم که در این مسیر خالصانه مرا راهنمایی کردند سپاس‌گذارم.

امروز من یک سال و یک ماه و چند روز است که به دستان پرمهر و پرتوان آقای مهندس دژاکام از بند نیکوتین آزاد و رها هستم و افتخار به گردن انداختن شال راهنمایی ویلیام را دارم. امیدوارم بتوانم آن‌طور که شایسته کنگره۶۰ است خدمت کنم و به کمک نیروی مطلق، همسفرانی که در بند این ضدارزش و در عمق تاریکی هستند را به رهایی برسانم.

نویسنده: راهنمای ویلیام همسفر نرگس
رابط خبری: راهنمای ویلیام همسفر نرگس
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون یازدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پرستار