پذیرش مسئولیت، چراغ راه آینده‌ی ماست

جلسه دهم از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ روزهای پنجشنبه نمایندگی بجنورد به استادی مسافر علی ، نگهبانی راهنمای محترم مسافر حسین و دبیری مسافر محسن با دستور جلسه "وادی سوم وتاثیر آن روی من" در تاریخ  7 خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان علی هستم یک مسافر.ابتدا از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و راهنمای لژیون خدمتگزار ممنونم که به من فرصت دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم.
خداوند را شاکرم که امروز در این جایگاه قرار گرفته‌ام و فرصتی برای خدمت و یادگیری در مورد وادی سوم دارم. این وادی، که بر پایه‌ی این جمله استوار است: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان، به خویشتن خویش فکر نمیکند»، برای من دریچه‌ای نو به سوی درک حقیقت گشود.
در گذشته، من نیز مانند بسیاری، عادت داشتم مشکلات و سختی‌های زندگی‌ام را به گردن دیگران بیندازم. خانواده، دوستان، جامعه، و حتی شرایط زمانی و مکانی را مقصر می‌دانستم. گمان می‌کردم اگر دیگران تغییر کنند یا به من کمک کنند، زندگی من نیز متحول خواهد شد. این تفکر اشتباه، مرا در چرخه‌ی معیوبی از ناکامی و سرخوردگی گرفتار کرده بود. حتی در دوران مصرف مواد مخدر، این توهم را داشتم که مواد، راهی برای فرار از دردها و مشکلات است، غافل از اینکه خود، بزرگترین عامل درد و گرفتاری‌ام بود.اما در این وادی، به من آموختند که مسئولیت واقعی، درونی است. بسیاری از مشکلاتی که با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنیم، ریشه در عدم تفکر صحیح، تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده و برنامه‌ریزی‌های غلط خودمان دارد. این‌گونه نیست که هیچ نقشی نداشته باشیم؛ بلکه انتخاب‌ها و عملکرد ما، مسیر زندگی‌مان را تعیین می‌کنند.

البته، این نکته را نیز باید در نظر گرفت که همه‌ی مسائل در کنترل ما نیست. عواملی مانند تقدیر، ژنتیک و شرایطی که از اختیار ما خارج است، قطعاً در زندگی نقش دارند. اما مهم این است که بدانیم در کجای این معادله قرار داریم. در بسیاری از موقعیت‌ها، به‌خصوص زمانی که قدرت تفکر، اندیشه و انتخاب به ما ارزانی شده است، مسئولیت نهایی با خود ماست.از این رو، لازم است که نگاهی به گذشته بیندازیم، اشتباهات خود را بپذیریم و برای جبران آن‌ها قدم برداریم. پذیرش این مسئولیت، چراغ راه روشن‌تری را برای آینده‌ی ما فراهم می‌کند. اگر بخواهیم در پناه منیت باقی بمانیم و بارِ تقصیرها را به دوش دیگران بیندازیم، هرگز به ساحل آرامش و پیشرفت نخواهیم رسید.
امیدوارم بتوانیم با درک عمیق این وادی، قدم‌های استوارتری در مسیر رشد و تعالی برداریم.

مرزبان خبری: مسافر صادق
تایپ: مسافر موسی الرضا لژیون سوم
ارسال: مسافر محمد