وادی سوم یعنی تلاش و صبر و استقامت.

سیزدهمین جلسه از دوره سی و هشتم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰نمایندگی نیما یوشیج بهشهر به استادی پهلوان محترم مسافر مجید،نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه (وادی سوم و تأثیر آن روی من)در روز پنج شنبه مورخ۱۴۰۵/۰۳/۰۷ راس ساعت ۱۷اغاژ به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مجید هستم یک مسافر. خداوند را شکر می کنم که این فرصت را به من داد تا این جایگاه را تجربه کنم و خدمت کنم. ضمنا از نگهبان جلسه ممنونم که مسئولیت اداره ی جلسه را به من سپردند.

در رابطه دستور جلسه: مسائلی که مطرح می کنم تجربیات خودم هست آن هم از زمانی که وارد کنگره شدم. ابتدا باید بگوییم که برای چه به کنگره آمدم. یک روزی مصرف کننده بودم و گذشته ی تاریکی داشتم. هربار که به یاد گذشته ام می افتم بیان آن سخت می شود. در محیط بیرون خیلی راحت صحبت می کنم ولی همین که در این جایگاه قرار می گیرم و می خواهم از گذشته ام بگویم کارم سخت می شود.

یادم می آید زمانی که به کنگره واردشدم حال خرابی داشتم و اصلا برای درمان به کنگره نیامده بودم. فقط آمدم که یک فیلتری عوض کنم و فشاری که روی من بود را کمی بکاهم. بدهی داشتم و هزار مشکل دیگر که تجربه اش کردم. روزی که وارد این نمایندگی شدم یک چادری بود نه این بنای زیبا و بزرگ. آقا رضا ابراهیمی راهنمای تازه واردین بود یادم می آید که بعد از سه جلسه جذب لژیون شدم . پله پله که آموزش ها را کسب کردم و پیش رفتم.

هر انسانی باید ابتدا به فکر خودش باشد. چیزی که جناب مهندس بارها در سی دی ها فرمودند.در قسمت تازه واردین هم همینطور است.اولین سوالی که از یک رهجوی تازه وارد می پرسم این است که برای چه به کنگره آمدید،اگر به خاطر فشار خانواده یا فشار کاری آمدید نیایید.اینجا باید بخاطر خودت بیایی تا نتیجه بگیری.فرقی نمیکند چه مسافر باشید با همسفر.درست است که همسفر بال پرواز مسافر است ولی ما باید بیاموزیم که فقط بخاطر خودمان به کنگره بیاییم .من هم ابتدا همین مشکل را داشتم و سفر اولم شانزده ماه به طول انجامید .

خداوند را شاکرم و آموزش های زیادی در کنگره گرفتم.در حقیقت این وادی شروع تازه ای هست برای رهایی ما از درد ها و رنجها.البنه به سادگی نیست و یک شبه اتفاق نمی افتد.ما باید یاد بگیریم منیت را کنار بگذاریم.خیلی ها توانستند ما هم میتوانیم.در خاطرم هست،راهنمای محترم آقا الله قلی می گفت علمی که تجربه شده باشد سندی بدون نقص است.به نظر من و طبق تجربیات خودم راه رهایی من بر  آمدن از پس مشکلات و گرفتاری هاست آن هم توسط شخص خودم.البته این نیست که بگوییم کسی نمی تواند در این مسیر به ما کمک کند.اطرافیان کمک حال ما هستند و یار راه ما هستند.ولی این تفکر را باید کنار بگذارم که چون کنگره آمدم همه باید به من خدمات بدهند.و چون در حال درمانم پس باید همسفرم مدام در خدمت من باشد و به من از هر جهت با تمام توانش کمک کند.

رهجو باید گوش به فرمان راهنمایش باشد و در بیرون از در کنگره منیتش را  بگذارد و وارد شود.اینجا باید گوش به فرمان باشیم .مشکلات و رنج ها همیشه است.من اگر در این جایگاه قرار گرفتم شخص پولداری نبودم فقط تمام تلاشم را همیشه کردم تا بخشش را یاد بگیرم .وقتی من گذشت می کنم دنیا به من روی خوش نشان می دهد .طبیعت به من می بخشد.اگر یاد گرفتم در زندگی گذشت کنم بدون شک درهای امید و رونق بع روی من باز می شود.همه چیز در کنگره با صبر و استقامت به دست می آید این نیست که من بگویم در کنگره در مسیر متد درمانی قرار گرفتم پس حتما باید یک شبه درمان شوم .باید صبر داشته باشم و حداقل ده ماه طول می کشد تا درمان شوم.همیشه باید این خواسته را در ذهن خودمان پرورش دهیم.

اگر می خواهم دروغ نزنم و مشکلات مالی من حل شود باید خواسته در ذهن خودم پرورش دهیم و این نیست که مثلاً بگویم می خواهم پول دار شوم پس پول دار می شوم .باید ذره ذره این افکار مثبت را در ذهن خود پرورش دهیم و پله پله  جلو بیاییم تا به خواسته معقول خود برسیم .برای من اینطور بود.تنها چیزی که در کنگره خیلی به دلم نشست  وادی چهاردهم بود.که یاد گرفتم اگر در کنگره غیبت می کنم و یا کار ضد ارزشی انجام می دهم  نتیجه خوبی نخواهم گرفت.راهنما در کنگره بدون منت وقتش را می گذارد و هرآنچه که یاد گرفته را در اختیار رهجو قرار می دهد.خدمت اگر بلاعوض باشد گشایش ایجاد می شود.یعنی کاری که می کنید و آموزشی که می دهید نباید انتظار عوض آن را داشته باشید هرچند الله سریع الحساب .

خدا را شکر در مسیر کنگره قرار دارم به قول آقای مهندس که می گوید ما همیشه بودیم و هستیم برای ما هم همینطور است.تنها افتخار زندگی من این بود که اگر عملی نمیشدم مسیر زندگیم عوض نمیشد.بدون شک برای همه روزهای سخت است ولی چیزی که خودم تجربه کردم با تلاش کوشش و استقامت به تمام چیزهایی که در کنگره وعده داده شده است می رسیم.واقعا کنگره برای مواد نیست .در واقع راه بهتر زندگی کردن را به ما یاد می دهد و می آموزد که چگونه از گذرگاههای سخت زندگی عبور کنیم .اگر خداوند مشکلاتی را سر راه ما قرار می دهد فکر می کنم در سی دی موج و ذره گوش دادم .مانند موجی که از دریا می آید و از زیر پای ما در ساحل می گذرد.این مشکلات این شکلی هستند.وقتی به جنگ این دشواری ها و موانع می رویم با تلاش و استقامتی که به خرج می دهیم به راحتی از آن عبور می کنیم .کنگره به همین شکل است.از اینکه با سکوت خود به صحبت های من گوش کردید سپاسگزارم.

مرزبان خبری مسافر مسلم 

ویرایش و بارگذاری مسافر محمد جواد لژیون هشتم 

گروه سایت نمایندگی نیمایوشیج بهشهر (مسافران)