زمانی که پذیرفتم هیچ‌کس به اندازه خودم به من فکر نمی‌کند، تعادل و حال خوب به زندگی‌ام برگشت

گفت‌وگو با مسافر احسان؛ از رهایی تا خدمت

به نام قدرت مطلق الله 
امروز افتخار داریم از طرف گروه سایت پارک شهدای شهرداری در خدمت راهنمای محترم، مسافر احسان، باشیم و با ایشان به گفتگو بپردازیم. در ابتدا از طرف گروه سایت از ایشان بابت فرصتی که در اختیار ما قرار دادند، بسیار سپاسگزاریم.

معرفی به رسم کنگره

سلام دوستان، احسان هستم مسافر 
آنتی‌ایکس مصرفی: انواع مواد مخدر 
مدت سفر: ۱۱ ماه و ۲ روز 
روش درمان: D.S.T 
داروی درمان: OT 
راهنما: آقای جلیل جیهانی 
رهایی: ۳ سال و ۵ ماه 
رهایی نیکوتین: ۳ سال 
راهنمای نیکوتین: آقای حسین ایوبی 
راهنمای جونز: آقای امین اسحاقیان 
روش درمان: دژاکام 
رهایی جونز: ۱ سال و ۲ ماه 
ورزش: تنیس خاکی 

《نظر درباره دستور جلسه هفتگی》

در وادی آمده است: 
«باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.»

قبل از ورود به کنگره ۶۰، مسئولیت بسیاری از کارها را به گردن دیگران می‌انداختم و کارهای زندگی را به خانواده و اطرافیان می‌سپردم. به‌خاطر تاریکی‌ای که در آن قرار داشتم، حاضر نبودم مسئولیت خودم را بپذیرم.

این وادی به من آموخت که مسائل و مشکلات زندگی‌ام را خودم باید به عهده بگیرم و برای حل آن‌ها قدم بردارم. تا زمانی که نپذیرم مسئولیت زندگی‌ام با خودم است، هیچ توفیقی حاصل نمی‌شود. همیشه طلبکار دیگران بودم و توقع داشتم مشکلاتم را حل کنند.

در سفر اول، زمانی که مسئولیت درمانم را نپذیرفتم، به حال خوب نرسیدم. وظیفه من نظم، انضباط، انجام تکالیف و فرمان‌برداری از راهنما بود. اما اوایل سفر می‌خواستم از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنم و حتی سی‌دی نمی‌نوشتم.

از زمانی که پذیرفتم هیچ‌کس به اندازه خودم به من فکر نمی‌کند، تعادل و حال خوب به زندگی‌ام برگشت.

《خاطره‌ای از دوران حضور در کنگره ۶۰》

پس از پایان سفر اول، در بخش مصاحبه سایت فعالیت می‌کردم و همین سؤال شما را از مسافران می‌پرسیدم. اغلب می‌گفتند: 
«کنگره ۶۰ سراسر خاطره است.»

در ابتدا فکر می‌کردم این جمله تعارفی است، اما امروز که چند سال از رهایی‌ام می‌گذرد، می‌بینم حقیقت دارد. لحظه‌به‌لحظه حضور در کنگره ۶۰ خاطره است؛ بودن در این سیستم بزرگ و خدمت کردن در آن، سراسر حال خوب و تجربه‌های ماندگار است.

اگر به کنگره وصل باشم، از صبح تا شب سراسر عشق، شکرگزاری و آموزش است. حتی گوش دادن به سی‌دی‌ها نیز خاطره‌ساز است؛ چون هر سی‌دی یک آموزش عظیم است.

سپاسگزار آقای مهندس دژاکام، خانواده محترمشان و دکتر امین هستیم که این آموزش‌ها و خاطرات زیبا را برای ما می‌سازند.

《نظر درباره پارک و ورزش در روند درمان》

در جایگاه راهنمایی، مسافرانی که سفر اول هستند و درمان را جدی گرفته‌اند، حضور منظم در شعبه دارند، تکالیف را کامل انجام می‌دهند و حضور مستمر در پارک دارند، حال بهتری را تجربه می‌کنند و سفر موفق‌تری دارند.

آن‌هایی که ورزش انتخاب کرده‌اند، صبح زود به پارک می‌آیند، تمرین می‌کنند و زود بیدار شدن را یاد می‌گیرند؛ همین موضوع باعث رسیدن به حال خوش می‌شود.

استارت سفر من از پارک خورد و چیزی که مرا در مسیر نگه داشت، انرژی و فعالیت در پارک بود. امیدوارم سفر اولی‌ها حضور در پارک را جدی بگیرند.

《پیامی به مسافران سفر اول》

مسافری که واقعاً خواهان درمان است و می‌خواهد از دنیای تاریک به دنیای روشن قدم بگذارد، فقط یک راه دارد: 
فرمان‌برداری کامل از راهنما و انجام بی‌کم‌وکاست تکالیف.

اگر بدون «اما»، «اگر» و «چرا» وظایف خود را انجام دهد، پس از ۱۰ یا ۱۱ ماه به رهایی و حال خوش می‌رسد. 
مهم‌ترین عامل در سفر اول، فرمان‌بردار بودن است تا در آینده فرمانده لایقی برای جسم، زندگی و محیط پیرامون خود باشد.

            《کلام آخر》

تشکر می‌کنم از آقای مهندس دژاکام، دکتر امین و تمامی دیدبان‌های عزیز که با صرف وقت، انرژی و محبت، انسان‌های گرفتار در رنج را به رهایی و حال خوش می‌رسانند.

از راهنمای سفر اولم، آقای جلیل جیهانی، بسیار سپاسگزارم و بهترین‌ها را برای ایشان و خانواده محترمشان آرزو می‌کنم. 
همچنین از دیگر راهنمایانم، آقای حسین ایوبی و آقای امین اسحاقیان، و همه کسانی که به من آموزش دادند، قدردانی می‌کنم.

در پایان، از تمامی اعضای سایت بابت خدمتی که در این جایگاه انجام می‌دهند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

تنظیم و ویراستاری : مسافر محمد

ارسال مطلب : مسافر امیرحسین