مقاله راهنمای محترم مسافر داریوش
سلام، داریوش هستم، مسافر.
وادی سوم بعد از وادی اول و دوم آمده است. در وادی اول متوجه شدیم برای هر کاری باید تفکر انجام بدهیم و در وادی دوم، پس از اینکه تفکر انجام شد و فهمیدیم که مشکلات زیادی داریم، نباید ناامید شویم. الان در وادی سوم باید بدانیم هیچکس به اندازه خودمان نمیتواند در حل مشکلات خودمان به ما کمک کند. البته ما میتوانیم از دیگران کمک بگیریم، ولی بالاترین حل مشکلات بر عهده خودمان است. این وادی این مفهوم را به من میرساند که هرگز نباید منتظر باشم تا کسی مشکلات من را حل کند، چون چنین کسی هیچوقت پیدا نخواهد شد.
یک سفر اولی که در سفر اول است میتواند از راهنما و اعضای کنگره ۶۰ و درمانِ مشکلِ اعتیادش کمک بگیرد، ولی بالاترین مسئولیت را برای درمان اعتیادش فقط خودش دارد؛ نه پدر، مادر، همسر، راهنما، هیچکس دیگری نمیتواند به او در این مورد کمک کند.
در این وادی یک جمله گفته شده که: اگر انسان خودجستجوگر نباشد، اگر با تمام کاوشگران ماهر همنشین باشد، به موضوع واقعی نمیرسد. این به این معنی است که اگر من امروزه با تمام دکترها و متخصصین علم پزشکی همنشین شوم و خودم این مسیر علم پزشکی و دانش آن را کسب نکنم، هرگز پزشک نخواهم شد؛ یا اگر یک سفر اولی با تمام راهنماها یا سفر دومیها همنشین باشد، ولی حاضر به حرکت در مسیر صراط مستقیم و سفر درست خودش نباشد، به موضوع واقعی نخواهد رسید و هرگز به درمان واقعی نخواهد رسید.
نتیجه میگیریم که در این وادی، مسئولیت حل مشکلاتِ شخص را به عهده خودش میگذارد و میگوید حتی عزیزترین افراد ما نیز نمیتوانند به جای ما مشکلات را حل کنند؛ همانطور که در کلامالله آمده است: ما بار هیچ نفسی را به دوش نفس دیگری نخواهیم گذاشت.
تنظیم و ویراستاری : مسافر محمد
ارسال مطلب : مسافر امیرحسین
- تعداد بازدید از این مطلب :
44