هر کدام از ما رسالتی داریم که باید آن را به سرانجام برسانیم

هفتمین جلسه از دور دوازدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران نمایندگی گوجان با استادی مسافر جاسم و نگهبانی مسافر اسماعیل و دبیری مسافر علی با دستور جلسه (وادی سوم و تأثیر آن روی من) در روز سه شنبه تاریخ 5 خرداد 1405 ساعت ۱۷ آغار به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

شاکر خداوند هستم که امروز فرصت داد در بین شما عزیزان باشم. تشکر می‌کنم از راهنمای محترم آقا احمد که این فرصت را به من داد. همچنین جا داره تشکر بکنم از ایجنت محترم آقای ایمان، مرزبانان دوره قبل و همچنین تبریک بگم به مرزبانان جدید، انشاالله که در کارشان موفق و مؤید باشند. دستور جلسه وادی سوم، تیتر وادی می‌گوید که باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.  ما دو وادی رو پشت سر گذاشتیم، در وادی اول آموختیم که با تفکر ساختارها آغاز می‌شوند و بدون تفکر آنچه هست رو به زوال می‌رود. این یعنی تفکر کلید اصلی حل مشکلات در همه چیز است.

خداوند انسان را به گونه‌ای خلق کرده که قدرت تفکر دارد و می‌تواند از مشکلات عبور کند. در وادی دوم هم آموختیم که هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌ گذارد و در مورد ناامیدی در این وادی آموزش‌های زیادی دریافتیم، مثلا این که انسان بیهوده قدم به هستی نگذاشته. هر کدام از ما رسالتی داریم که باید آن را به سرانجام برسانیم. در مورد وادی سوم هم چند نکته کلیدی هست که خدمتتان عرض می‌کنم. اولین نکته‌ای که می‌شود به آن اشاره کرد، پذیرش مسئولیت است. من خودم به یاد دارم در گذشته درگیر این بودم که چرا مشکلات من را دیگران حل نمی‌کنند، چرا دیگران طبق میل من رفتارشان را عوض نمی‌کنند.

حقیقتاً در این وادی به یک بیداری و فهمی رسیدم که تا وقتی خودم را در جایگاه قربانی   قرار بدهم و دیگران را مقصر همه‌چیز بدانم، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. و اگر من امروز در تاریکی‌ها هستم، با انتخاب خودم بوده، با مسئولیت خودم بوده و اگر هم بخواهم از این تاریکی‌ها خارج بشوم فقط به دست خودم است که می‌توانم این کار را انجام بدهم. دومین نکته‌ای که می‌شود به آن  اشاره کرد در مورد این وادی هوشیار بودن در برابر نیروهای بازدارنده. در متن وادی آمده که شیطان به زیباترین شکل ممکن و حتی با چهره دلسوزانه وارد افکار انسان می‌شود.

این موضوع خیلی مهم است که ما گاهی حس طلبکاری‌مان از دیگران، همان شیطان درون خودمان است که با چهره حق به جانب به ما در فکرمان می‌گوید که هیچ چیزی تقصیر تو نیست یا مقصر نیستی. ما با آموزش‌هایی که در کنگره می‌گیریم باید به این درک برسیم که نیروهای بازدارنده ذهنمان را بشناسیم و بدانیم این صداها، صداهایی نیست که بتواند ما را به رشد برساند بلکه تله‌هایی هستند که دوباره ما را به عقب برمیگردانند. دستور جلسات کنگره ۶۰ محور سه ضلع جسم و روان و جهان‌بینی‌هستند. وادی سوم هم بیشتر در مورد جهان‌بینی گفتار دارد ،جهان‌بینی به زبان ساده یعنی اینکه من بتوانم جهان درون و بیرونم را بهتر بشناسم و بهتر عمل کنم. من همین که بتوانم خواسته‌های نفسم را به انجام نرسانم خودش یک جهان‌بینی بزرگ و یک موفقیت بزرگ است.

سومین نکته که در وادی من خواندم تفاوت خودکفایی و تنهایی است، جناب مهندس خیلی زیبا فرمودند که خیلی مهم است، انسان دچار افراط و تفریط نباشد. وادی سوم مفهوم و منظورش این نیست که یک شخصی بتواند به تنهایی به جنگ مشکلات برود. کمک گرفتن از راهنما، خانواده، دوستان خیلی ارزشمند است. اصلاً یک آدم پخته تقاضای کمک از دیگران می‌کند. ولی کمک کردن با توقع داشتن فرق دارد. این که من بخواهم از دیگران توقع داشته باشم که حتماً به من کمک کنند کار بسیار اشتباهی است و این خود من هستم که در نهایت بار اصلی مشکلات را  باید به دوش بگیرم. نتیجه‌ای که می‌شود از این وادی گرفت این است که امروز درک میکنم اگر بخواهم معمار زندگی خودم باشم باید از فرافکنی و حاشیه و مقصر دانستن زمین و زمان دست بردارم و به جای نشستن و سوختن و ساختن با مشکلات  آستین بالا بزنم و به خودم کمک کنم. بتوانم تفکر کنم، حرکت کنم، ناامید نباشم و با صبر و پشت‌کار یک ساختار محکمی را در ذهن خودم ایجاد کنم. در پایان هم جا دارد تشکر کنم از کلیه خدمتگزاران، راهنمایان، ایجنت محترم، مرزبانان عزیز، بچه‌های اوتی، خدمتگزاران نشریات و لژیون سردار. امیدوارم که خدمتی که در کنگره انجام می‌دهید برکاتش در زندگی‌تان جاری بشود. خیلی ممنونم خودتان را تشویق کنید.

نگارش ، ویرایش ، تنظیم و ارسال : مرزبان خبری مسافر جعفر