باید مسئولیت زندگی خود را بپذیریم

مشارکت مکتوب همسفر پریسا
تا اینجا دو وادی را پشت سر گذاشتیم، وادی اول به ما آموخت با تفکر ساختارها آغاز می‌شود. وادی دوم یاد گرفتیم هیچ موجودی جهت بیهودگی پا به حیات نگذاشته؛ اما وادی سوم با «باید» شروع شده؛ باید بدانیم که هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خودش فکر نمی‌کند. این وادی به من یاد داد که مسئولیت زندگی، کارها و مشکلات خودم را خودم بر عهده بگیرم. اگر خودمان به دنبال راه حل برای مشکلات خودمان نباشیم؛ یعنی مشکلاتمان را خودمان حل نکنیم؛ حتی اگر با کاوشگران ماهر هم همنشین باشیم به خواسته خود نمی‌رسیم؛ البته اطرافیان و خانواده می‌توانند کمک کنند؛ اما کار اصلی برعهده خود شخص است. برای خروج از مشکلات بهتر است اول نیروهای بازدارنده و مخرب را بشناسیم و بدانیم که شیطان به زیبا‌ترین شکل ممکن و دلسوزانه وارد افکار ما می‌شود تا گوهر جان انسان را شکار نماید؛ اما ما باید با تدبیر و دانایی به حل مشکلات خود بپردازیم و آنها را از سر راه خود برداریم.

مشارکت مکتوب همسفر زهرا
وادی سوم با کلمه باید شروع می‌شود؛ باید بدانیم هیچ کس به اندازه خود انسان به خودش فکر نمی کند. من از این وادی یاد گرفتم که مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم و برای حل مشکلاتم تلاش کنم. اگر من در تاریکی و ضد ارزش گیر افتادم کسی را مقصر ندانم و با تمام توان برای رهایی از ضدارزش به سمت روشنایی حرکت کنم؛ البته که کمک و همراهی خانواده و دیگران هم در رهایی من از گرفتاری سهیم است؛ ولی مهمترین و محکم‌ترین قدم را خودم باید بردارم. در رابطه با اعتیاد مسافرم تا زمانی که با اصرار و یا تهدید من دست به ترک مواد می‌زد هربار شکست می‌خورد و دوباره به سمت مواد می‌رفت؛ ولی وقتی خودش خواست و قدم برداشت و با کنگره آشنا شد به نتیجه بهتری رسید و من در این مسیر با آموزش‌های کنگره در کنار مسافرم حرکت کردم و خدا را شکر الان هردوی ما با حال خوب در مسیر کنگره هستیم و امیدوارم به برکت کنگره مسیرهای روشن بیشتری برایمان باز شود.

مشارکت مکتوب همسفر فاطمه
وادی سوم با این پیام کلیدی که «باید دانست؛ هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند» نقطه عطفی در سفر من به عنوان یک همسفر بود. در گذشته، تمام انرژی و تمرکزم را صرف تغییر مسافرم کرده بودم و با توقع بیجا از او یا دیگران، تنها ناامیدی را برای خود می‌خریدم. این وادی به من آموخت که ریشه تمامی رنج‌های من، چشم‌انتظار بودن برای حل مشکلات توسط دیگران است. با ورود به سفر دوم، درک کردم که مسئولیت آرامش و خوشبختی من، پیش از هر کس، بر عهده خودم است. اکنون با پذیرش این حقیقت، دیگر در پی مقصر نیستم و انرژی‌ام را صرف آموزش، تغییر دیدگاه و پالایش درون خود می‌کنم. وادی سوم به من قدرت «ایستادن بر روی پای خود» را هدیه داد. یاد گرفتم که برای رسیدن به رهایی پایدار، باید خود، قهرمان داستان زندگی‌ام باشم. این آگاهی، بار سنگین انتظارات بیهوده را از دوشم برداشت و مسیر خودشناسی را برایم هموار کرد. امروز، نه تنها همسفر بهتری برای مسافرم هستم؛ بلکه انسانی توانمندتر در مواجهه با چالش‌های زندگی شده‌ام.

ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زاگرس