جلسه پنجم از دورهی بیست و یکم از سری کارگاههای آموزش خصوصی کنگره۶۰ ، نمایندگی قیدار، با استادی مسافر رضا، با نگهبانی مسافر قدرت و با دبیری مسافر مصطفی، با دستور جلسه " وادی سوم و تاثیر آن بر روی من" در روز یکشنبه ۰۳ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان رضا هستم یک مسافر، قبل از هر چیز خدای خود را شکر میکنم که اجازه حضور در کنگره را به من عطا کرد، از گروه مرزبانی و ایجنت محترم تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم.
اما در مورد دستور جلسه این هفته" وادی سوم و تاثیر آن بر روی من" که به ما میگوید باید دانست هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمیکند و در بین چهارده وادی آموزشی کنگره شصت تنها وادی هست که با کلمه باید شروع شده است.
وادی سوم راه گریز و بهانه را برای من میبندد، در زمان گذشته من به واسطه مصرف مواد مخدر مشکلات متعددی را برای خود بوجود آورده بودم که به همین دلیل حتی خانوادههای خود را هم درگیر این مشکلات کرده بودیم و با حس طلبکارانه از دوستان و اطرافیان خود انتظار داشتیم که در حل این مشکلات همیشه از خود من پیشقدم باشند و مرا از شر آنها خلاص کنند.
اما با ورودمان به کنگره یاد گرفتیم که مسئولیت تمام کارهایی را که انجام میدهیم بر عهده خودمان است و تنها کسی که باعث و بانی مشکلات ما هست خودمان هستیم و در مسیری که قدم برمیداریم تنها خودمان هستیم که نتیجه آن را مشخص خواهیم کرد.
در این وادی مطرح میشود که حتی اگر انسان با تمام جستجوگران ماهر هم همراه باشد تا زمانی که خود شخص شروع به کاوش نکند به نتیجهای نخواهد رسید و اگر بخواهم یک مثالی بزنم باید بگویم ما در همین شعبه کسانی را داشتیم که برادران آنها مصرف کننده بودند و او در کنگره یک راهنما بود ولی چون برادرش مسیر کنگره را در پیش نگرفت و در مسیر درمان هیچ قدمی برای خود برنداشت، هنوز هم یک مصرفکننده است. اینکه برادر من یک راهنماست دلیل بر بهبودی من نیست.
برخی از مشکلات هستند که ما در بوجود آمدن آنها دخیل نبودیم به طور مثال یک معاملهای میکنید و طرف معامله شما کلاهبردار بوده است یک جنس مورد معامله را به چند نفر فروختهاند، ولی در نهایت برای حل این مشکل هم باید خود تو پیشقدم باشید. وقتی که به مشکلی برخورد میکنم دو راه برای من وجود دارد و یکی اینکه ناله و زاری کنم و از زمین و زمان گلهمند باشم ولی راه دیگر باید این را در نظر داشته باشم که خود کرده را تدبیر هست و قبل از هر چیز باید کند و کاوش کنیم تا منشأ این مشکل را بیابیم و اگر قبول کنم که منشأ مشکلات به خود کن برمیگردد میتوانم آن را حل کنم و اگر دیگران را مقصر بدانم هیچ وقت به صورت مسئله اصلی نخواهم رسید و کلاف سر در گم این ماجرا را در دستان خود گم خواهم کرد.
در این مسیر نیروی القا و احیا هم به ما کمک خواهند کرد و اگر در مسیر ارزشها حرکت کنیم دستهای آسمانی به ما یاری خواهند رساند، یک سفر اولی در روزهایی که سفر خود را شروع میکند با خود میگوید که من از مسیر ضدارزشی برگشتهام پس چرا مشکلات من حل نمیشوند، باید به همه سفر اولیها بگویم همه اینها بخاطر بذرهای زهرآگینی است که ما در گذشته در مسیر خود کاشتهایم، با خانواده و فرزند خود چه رفتاری کردهام یا از چه راهی روزی خود را کسب کردهایم، حال زمان آن رسیده است که زمین خود را شخم بزنیم و آباد کنیم و در این زمین بذر نیکو بکاریم، قطعاً سالهای اول برایمان قدری سخت خواهد بود ولی آینده برای ما روشن است. از اینکه به صحبتهای من گوش کردید از همه شما عزیزان ممنون و متشکرم.
تایپ، درج و ارسال: مسافر ابوذر، راهنمای لژیون یکم
عکس: مسافر علی، مرزبان خبری
- تعداد بازدید از این مطلب :
75