در راه کنگره بذرها سالم رشد می کنند

نهمین جلسه از دوره چهل و چهارم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰نمایندگی نیما یوشیج بهشهر به استادی راهنمای محترم مسافر میثم،نگهبانی مسافر محمد جواد و دبیری مسافر غلامرضا،با دستور جلسه(وادی سوم و تأثیر آن روی من) در روز یکشنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۳/۰۳ رأس ساعت۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان میثم هستم یک مسافر. شاکر خداوند، سپاسگزار آقای مهندس و خانواده ی محترمشان هستم که این بستر را فراهم کردند تا من بیایم در کنگره و به درمان برسم. از راهنمای درمانم آقا مهدی یوسفی و آقا حمید همدانی تقدیر و تشکر دارم و در نهایت از همه ی راهنمایان و خدمتگزاران نمایندگی به ویژه گروه مرزبانی و ایجنت محترم تشکر می کنم و برای همه ی شما آروزی سلامتی می کنم.

در رابطه با دستور جلسه که با موضوع وادی سوم است،تمامی وادی هایی که مهندس دژاکام در کنگره ترسیم نمودند هر کدامشان بیانگر یک پله است. وادی اول می گوید با تفکر ساختارها آغاز می گردد. هر مصرف کننده ای که به کنگره قدم می گذارد چون تفکر مناسبی ندارد اولین وادی پیش پای او وادی تفکر است.به عبارتی باید برای آغاز تفکر ما سالم باشد یا به سمت سالم سازی سوقش دهیم.

در وادی دوم به ما گفته می شود بیهوده نیستیم و پوچ بودن معنایی ندارد.اگر  به جهان هستی نگاهی بیندازیم این مطلب را می بایست در نظر بگیریم که خودمان را در معرض ناامیدی قرار ندهیم. در وادی سوم از واژه ی باید استفاده کرده،یعنی خودم  باید بار مسئولیتم را به عهده بگیرم. من درکنگره آمدم سه جلسه مشاوره شدم و این راهی بود که خودم انتخاب کردم. راهنما راه را به ما نشان می دهد،درمانگر نهایی خودمم و مسئولیت اعتیادم را خودم باید به دوش بکشم. نمیتوانم دیگران را مقصر بدانم چرا که در این صورت هیچ گاه به درمان نمی رسم.درمانگر در کنگره ۶۰خودم هستم.

اگر راهنما به من می گوید سر ساعت در جلسه حاضر باشد و دارو را خودتان باید تهیه کنید و موارد دیگر می خواهد بگوید که راه درمان تو این است و خودت تا نخواهی اتفاقی نمی افتد.مثلث درمان در کنگره جسم روان و جهان بینی است.جسم با شربت اوتی که در اختیار ما قرار میگیرد درمان می شود.جهان بینی هم با آموزش های کنگره و شرکت در کارگاههای  آموزشی،لژیون و نوشتن سی دی درمان می شود.روان هم که مشخص است در متون آموزشی مهندس بارها قید شد،با درمان جسم و جهان بینی خود به خود ضلع روان نیز به درمان و تعادل می رسد.

وقتی راهنما به شما می گوید ساعت دارو مثلاً ساعت ۶ است دیگر یک دقیقه بالاتر یا پایین تر ساعت ۶ نیست.باید به موقع باشد و زمان را کنترل کنیم نه این که زمان ما را کنترل کند.وقتی راهنما در کنگره راه را نشانم میدهد،من باید در نقطه ی پذیرش قرار بگیرم و درک کنم که مسئولیت  این راه با خود من است همانطور که مسئولیت مصرف کننده شدنم هم با خودم بود.من باید از ناامیدی و منیت خارج شوم.درکنگره چه  جایگاهی قرار دارم را در نظر بگیرم تا در بیرون از کنگره به جایگاهی که داشتم توجه کنم و درصدد تقویت جایگاه بیرونی خودم باشم.

اینکه من منیت را از خودم دور کنم و همه ی آن ذهنیت های خود برتر بودن را پشت در کنگره بگذارم و به این واقف باشم که در این محیط همه با هم در دریافت خدمات کنگره برابریم از اهمیت بالایی برخوردار است.بنابراین باید به کاربردی کردن مفاهیم در این وادی ها توجه نمایم تا به درک بهتری از آموزش و درمان برسم.تاثیر این آموزش ها در این صورت در من قویتر اتفاق می افتد.باید ببینم مثلاً طی چند ماهی که قدم به کنگره گذاشتم برداشتی کردم و تغییرات در من به چه میزان بود آیا در نگاه اطرافیان این تغییرات من محسوس بود؟

اگر من بخواهم سی دی بنویسم نه برای خودم بلکه برای رضایت راهنما به هیچ عنوان برای من مفید نخواهد بودم و بیهوده است.من آمدم که خودم چیزی یاد بگیرم.باید رفتارم و اخلاقم و صفتم در گذشته و مصرف کننده بودن تغییر کند.در غیر این صورت چه فایده ای دارد مادامی که من هیچ تغییر نسبت به گذشته ام نداشته باشم! تنها چیزی که اتفاق می افتد قطع مواد است که بدون شک بازگشت خواهم داشت.

اگر آموزش های کنگره را درست اجرایی و عملیاتی کنیم به حال و آرامش خوبی خواهیم رسید.کار من در سفر اول حضور به موقع در جلسات آموزشی کنگره و نوشتن سی دی،گوش دادن به حرف های راهنماست،چهارده وادی در کنگره برای من معین شده که به صورت تدریجی این پلکان را می بایست طی کنم.درمان اعتیاد یک سال زمان می‌برد،بنابراین نمی توان بگویم خودم یاد گرفتم طی مثلاً این دو سه ماه و در ادامه می‌توانم خود مختار مسیر را طی کنم.خیلی ها فریب این حرف ها که اثرات نیروهای مخرب است را می خورند و کار به جایی نمی‌برند مگر به بیراهه و بازگشت تاریکتر از قبل.

بیشترین بار مشکلات در اعتیاد و درمان آن به عهده ی خودم است و هیکس در کنگره نمی تواند به من کمک کند.به عبارتی من اگر می خواهم در کنگره با شخصی مشورت کنم.حتی آن شخص راهنمای درمانم باشد باز هم مسئولیت امر با خودم است.اینکه تمام این وادی را کاربردی کنم و ببینم چه برداشتی در من صورت گرفت حائز اهمیت است.آیا رفتار در خارج از کنگره طوری تغییر کرده است که به این نتیجه برسند که هیچ شباهتی با یک مصرف کننده ندارم!؟ آیا قبل درمانم را با بعد درمانم مقایسه کردم و یقین حاصل کردم که تغییرات در من فوق العاده اتفاق افتاده است؟

باید بدانیم که همیشه نیروهای شیطانی در کمین ماست و مراقب باشیم .دل کندن از مواد به سادگی نیست و باید مواظب  نیروهای تخریبی باشیم تا گرفتارشان نشویم و این مهم با آموزش و کاربردی کردن اتفاق می افتد.اگر راه و روش درست باشد بذری که می کاریم سالم خواهد ماند و به بهترین شکل رشد می کند.در راه و روش کنگره بذرها سالم رشد می کنند.در خاتمه سپاسگزار آقای مهندس و خانواده محترمشانم.و خواستار توفیق در خدمت و حال خوب  و زندگی در نشاط برای همه ی شما عزیزانم.ممنونم که با سکوت خود به صحبت های من گوش کردید..با تشکر

مرزبان خبری:مسافر مسلم 

عکس:مسافر سبحان

مسئول سایت:مسافر محمد جواد لژیون هشتم