صبر و استقامت راه صعود به آرامش

وقتی وادی‌ها را کار می‌کنیم، می‌خواهیم بدانیم که به چه درد ما می‌خورد؛ چون در کنگره چیزی یاد نمی‌گیریم که لازمه زندگی ما نباشد. این وادی می‌خواهد ما را به سلامتی، آرامش، صلح و آسایش برساند؛ برای مثال اگر درگیر بیماری هستیم می‌خواهد کاری کند که بیماری ما به طرف سلامتی برود، اگر در جنگ و جدال هستیم به صلح برسیم و اگر افسردگی و پریشان حالی داریم یا از لحاظ مشکلات دچار بحران‌های متعددی هستیم ما را به آسایش دعوت می‌کند، پس این وادی به این دلیل وجود دارد که این مسائل را بدانیم. وادی سوم می‌گوید: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. خداوند به گونه‌ای ما را خلق کرده که باید برای زندگیمان برنامه‌ریزی داشته باشیم؛ این برنامه‌ریزی مستلزم تفکر سالم است، زیرا هیچ کدام از ما بیهوده به این دنیا نیامده و موجودی نیستیم که بی‌ارزش باشیم، پس باید برای خودمان ارزش قائل شویم و مسئولیت‌پذیر باشیم. این وادی مرحله دیگری را به ما نشان می‌دهد، تیتر وادی با کلمه باید آغاز می‌شود، گاهی از واژه شاید یا ممکن است استفاده می‌کنیم ولی وقتی باید می‌آید به این منظور است که ما باید بدانیم و آگاه باشیم.

بعضی از انسان‌ها فکر می‌کنند که باید مشکلاتشان را دیگران حل کنند و نیازمند یاری دیگران هستند؛ چرا که هیچ اعتقادی به خود ندارند، اگر کسی بخواهد مسئولیت کارهایش را به عهده دیگران بگذارد همیشه درگیر و گرفتار است. همه چیز به  خود انسان  بستگی دارد، زیرا با تغییر دادن تفکرات خود می‌تواند همه چیز را به درستی انجام دهد؛ چون باید توانایی و مسئولیت کارهای خود را بپذیریم. برای مثال نمی‌توانیم بگوییم من دزدی می‌کنم ولی دست خودم نیست و به طرف ضدارزش‌ها برویم، بلکه باید مسئولیت پذیر باشیم. برداشت من از این وادی این است که با برخورد منفی با مسائل هیچ دردی از ما درمان نمی‌شود، بلکه دانسته یا ندانسته بیشتر به طرف تاریکی و باتلاق هدایت می‌شویم. هر چقدر خداوند و انسان‌های دیگر را مقصر ندانم و با تفکر، صبر و استقامت اقدام به حل مشکلات خود به روش تدریجی کنم بیشتر به آرامش و صعود می‌رسم.

وقتی به یک سری از نکات در زندگی توجه کنم قطعاً به صلح و آرامش می‌رسم، اینکه از دیگران هیچ توقع و انتظاری نداشته باشم، شاید کمک دیگران یا خانواده موثر باشد ولی در مرحله اول خود من نقش کلیدی دارم و باید به حل مشکلات و مسائل زندگی خویش بپردازم. اگر برای کسی کاری انجام می‌دهم انتظار این را نداشته باشم که جبران کند و همین امر باعث شده که زندگی آرام‌تری داشته باشم و همیشه تمام تلاش خود را کرده‌ام که از دیگران انتظار زیادی نداشته‌ باشم. آقای مهندس فرمودند: درختان ایستاده می‌میرند، این جمله را همیشه به خاطر دارم و سعی می‌کنم روی پای خود بایستم و با سعی و تلاش خود و همچنین امیدواری و توکل به خدا زندگی بهتری داشته باشم و در همه مسائل زندگی از نظر روحی، عاطفی و روانی موفق باشم. از جناب مهندس نهایت تشکر و قدردانی دارم که چهارده وادی را در اختیار ما قرار دادند و با آموزش راهنمای خود توانستم زندگی بهتری همراه با آرامش داشته باشم.

نویسنده: همسفر حلیمه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون ششم)
رابط خبری: راهنما همسفر صدیقه (لژیون ششم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیج فارس بوشهر