در کنگره۶۰ صبور بودن را یاد گرفتم

ابتدا از خداوند بزرگ سپاسگزارم که مرا در این جایگاه قرار داد تا با آموزش‌های کنگره۶۰ آشنا شوم، آموزش بگیرم و ان‌شاءالله در آینده هم بتوانم خدمت کنم.

روز اولی که به کنگره۶۰ آمدم، حال و روز خوبی نداشتم. تصمیم گرفتم بیایم و این جایی که می‌گویند را ببینم که چگونه است؟ وقتی وارد شدم، صحنه‌ای عجیب دیدم؛ هرکس که می‌آمد، همه به استقبالش می‌رفتند و بعد یکدیگر را بغل می‌کردند. برایم عجیب بود و با خودم می‌گفتم چرا این کار را انجام می‌دهند؟

فکر می‌کردم این‌ها همه اعتیاد دارند و چیز دیگری نیست؛ اما دیدم آمده‌اند تا آموزش ببینند، حال خوب را تجربه کنند و آن را به یکدیگر هدیه دهند. این‌جا هر روز چیزی تازه می‌آموزم و هر بار که به کنگره۶۰ می‌آیم، یک علم جدید یاد می‌گیرم. این‌جا آموزش‌هایی وجود دارد که بیرون از این مکان نمی‌توان یافت. این مکان جایی است که همه با هم برابر هستند و همه را با یک دید نگاه می‌کنند. ما این‌جا یاد می‌گیریم که دنیای اعتیاد چقدر گسترده و عمیق است.

هر روز که به کنگره۶۰ می‌آیم، با انرژی مثبت فراوان به خانه بازمی‌گردم. در این مکان یاد می‌گیرم صبور باشم، نقطه‌تحملم را بالا ببرم، کسی را قضاوت نکنم، بدبین نباشم، نظم و انضباط داشته باشم و مرتب باشم. یاد می‌گیرم از یک نفر الگو برداری کنم و از او پیروی کنم. این‌جا جایی است که ما را به خودشناسی می‌رساند؛ جایی که قانون زندگی کردن، حرف زدن و جایگاه هر کس را می‌آموزی. ما درمی‌یابیم که گاهی از مسافران هم حال‌مان خراب‌تر است. این‌جا مانند دانشگاهی است که هر روز باید چیز جدیدی کشف کنیم. ما با آموزش‌هایی که می‌گیریم، از سیاهی به نور و روشنایی می‌رسیم؛ از آن تاریکی به سمت روشنایی حرکت می‌کنیم. یاد می‌گیریم که در زندگی با خود، فرزندان، والدین و مسافران چگونه رفتار کنیم.

از کسی که مرا به کنگره۶۰ وصل کرد، بسیار سپاسگزارم. شاید اگر کنگره۶۰ نبود، من و مسافرم هنوز در آن سیاهی و فاضلاب جوشان گرفتار بودیم و به درمان نمی‌رسیدیم. خداوند را هزاران بار شاکرم که ما را به کنگره۶۰ هدایت کرد تا دنیای بیرون را بهتر و روشن‌تر ببینیم.

نویسنده: همسفر کلثوم رهجو راهنما همسفر فاطمه(ن)(لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر آرزو رهجو راهنما همسفر فاطمه(ن)(لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر زینب، دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اسبیکو خرم‌آباد