روزنه موجودیت یعنی جرئت دیدن حقیقت

انسان‌هایی که دنبال حقایق هستند با تفکر جست‌وجوگرایانه از تاریکی وارد نقطه روشنایی می‌شوند. در کنگره اگر در مسیر درست و صراط مستقیم حرکت کنیم، خشم خداوند شامل حال ما نمی‌شود و از نیروی الهی ترسی نخواهیم داشت. ما تصور می‌کنیم کنگره۶۰ فقط برای معتادان است؛ درصورتی‌که این‌طور نیست. کنگره برای همه در زندگی مؤثر است. افرادی هستند که باوجود این‌که مصرف مواد ندارند خودشان را گم کرده‌اند. ایشان نمی‌دانند چه می‌خواهند و هدفی که باعث پیشرفتشان می‌شود را فراموش کرده‌اند. کسانی که از تاریکی به سمت نور رهسپار می‌شوند، از نار به نور تبدیل می‌شوند. انسان‌هایی که به دنبال عمل درست هستند، هریک خطابه‌ای خواهند شد و با افراد بیرون قابل‌مقایسه نیستند؛ چون راه آنها در صراط مستقیم است و از حلقه‌های تاریکی به روشنایی می‌رسند.
در مرحله‌ای که انسان به سلوک می‌رسد، بند عشق بین او و الله برقرار می‌شود و زمانی که شخص به این مرحله می‌رسد پاداش برایش مهم نیست، فقط اجرای احکام الله برایش مهم است؛ چون به شعور و آگاهی می‌رسد و مرگ برای او مفهومی ندارد؛ حیات برایش به گونه و شکل دیگری است.
بعضی انسان‌ها به شکل دو خط موازی هستند و هیچ‌گونه ارتباط و تماسی با یکدیگر ندارند و هر کدام راه خودشان را می‌روند؛ اما حرکت بعضی از آن‌ها مثل یک دایره است که همه از یک مرکز تبعیت می‌کنند و از یک سرچشمه آب می‌خورند، پراکنده نیستند و به یک محور و میخ، وصل هستند؛ مانند بزرگان دین که همه از خداوند فرمان می‌گیرند. ما هرگز نمی‌توانیم خورشید را پنهان کنیم و ماه و حقایق را نادیده بگیریم. حقایق آن چیزی است که باید قبول کرد و روزی آشکار می‌شود. برای مثال وجود رسول خدا و حقایقی که در تمام سطوح هستند را نمی‌توانیم نادیده بگیریم. رسول خدا می‌توانند در درون انسان‌ها نفوذ کرده و آن‌ها را احیا کنند، همان‌طور کسی که میکروب را کشف کرد تا انسان‌ها از مرگ نجات پیدا کنند؛ این حقایق برای دیدن است.

راهنما چیزی را تعلیم می‌دهد که درون آن‌ها است. ما هرچقدر به روزنه موجودیت نزدیک شویم؛ یعنی در صراط مستقیم باشیم، حس ما قوی‌تر می‌شود. وقتی حس قوی شد، می‌تواند دریافت داشته باشد؛ اما اگر حس قوی نباشد، هیچ دریافتی نخواهد داشت. دریاها، کره زمین و تمام موجودات دارای نفس هستند. بازتاب‌ها، نفوذ و رفت و برگشت‌ها همچنان ادامه دارد تا آنچه نمی‌دانیم از هستی و نیستی را، بدانیم. درون هر انسان یک روزنه وجود دارد، یک دریچه کوچک از آگاهی، نور امید و شناخت. وقتی انسان در تاریکی جهل، ناامیدی، اعتیاد و حال بد قرار می‌گیرد، این روزنه کوچک می‌شود؛ ولی هیچ‌وقت کاملاً بسته نمی‌شود. اگر انسان آموزش بگیرد، تفکر کند و قدم بردارد، کم‌کم این روزنه بزرگ‌تر می‌شود و نور بیشتری وارد زندگی او می‌شود. روزنه موجودیت؛ یعنی جرئت دیدن حقیقت، حتی وقتی به نفع نفس نیست؛ یعنی پذیرفتن اشتباه و حرکت از تاریکی به سمت نور.

نویسنده: همسفر حدیث رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
گردآوری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون اول)، دبیر سایت
همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
ویراستاری و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون اول)، نگهبان سایت
همسفران نماندگی غزالی مشهد