تحقیقات کنگره60 ،مقالات وکنفرانسها بدون مشارکت و پشتوانه مالی اعضاع امکانپزیر نیست.

جلسه هفتم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی ورامین با استادی راهنمای محترم مسافر سعید، نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه: "تحقیقات کنگره60 ،مقالات وکنفرانسها" دوشنبه مورخ 4 اسفند ۱۴۰۴ راس ساعت 16 آغاز به کار کرد.

سلام دوستان سعید هستم یک مسافر

اگر بخواهیم با نگاهی عمیق‌تر به موضوع تحقیقات و آزمایش‌های انجام‌شده در حوزه درمان اعتیاد نگاه کنیم، به یک تفاوت بنیادین در نوع نگرش و روش اجرا می‌رسیم. در بسیاری از مراکز علمی دنیا، در گذشته وقتی قصد مطالعه روی اعتیاد را داشتند، حیوانات آزمایشگاهی را به‌صورت ناگهانی و با دوزهای بسیار بالا در معرض مواد مخدر قرار می‌دادند. نتیجه این رویکرد شتاب‌زده این بود که بخش قابل توجهی از حیوانات از بین می‌رفتند و داده‌های حاصل نیز چندان قابل اتکا و قابل تعمیم نبود. در مرحله درمان هم معمولاً قطع مصرف به‌صورت دفعی انجام می‌شد؛ بدون توجه به سازوکار تدریجی وابستگی در بدن.

اما رویکرد مهندس، رویکردی کاملاً متفاوت، دقیق و مبتنی بر تفکر سیستماتیک بود. اعتیاد دادن حیوانات آزمایشگاهی نه به‌صورت ناگهانی، بلکه به‌صورت تدریجی و با افزایش کنترل‌شده دوز انجام شد؛ دقیقاً مشابه فرآیندی که در انسان رخ می‌دهد. سپس درمان نیز به‌صورت مرحله‌به‌مرحله و بر اساس یک پروتکل مشخص صورت گرفت. این احتیاط و نظم در طراحی آزمایش، نشان می‌دهد که هدف صرفاً انجام یک آزمایش ساده نبود، بلکه کشف یک سازوکار علمی و قابل دفاع بود.

نتیجه این رویکرد، تولید مقالات و مستندات پژوهشی‌ای شد که توانستند با زبان علم با جامعه دانشگاهی جهان ارتباط برقرار کنند. اعتیاد از یک موضوع صرفاً تجربی و مبتنی بر روایت‌های شخصی، به یک مبحث علمی با پشتوانه تحقیقاتی تبدیل شد؛ به‌گونه‌ای که امروز می‌توان درباره آن در چارچوب‌های دانشگاهی، در حوزه‌های روان‌شناسی، علوم اعصاب و انسان‌شناسی صحبت کرد.

در جریان این درمان‌ها، نکته بسیار مهم دیگری نیز آشکار شد؛ اینکه با درمان اصولی اعتیاد، بسیاری از مشکلات جسمی و حتی برخی بیماری‌ها نیز بهبود پیدا می‌کنند. این مسئله نشان داد که مصرف مزمن مواد مخدر، سیستم تولیدکننده مواد شبه‌افیونی درونی بدن ـ همان سیستم ایکس ـ را دچار اختلال می‌کند. مواد بیرونی جایگزین تولیدات طبیعی بدن می‌شوند و به‌مرور آن سیستم را از کار می‌اندازند. بنابراین درمان واقعی، صرفاً قطع ماده نیست؛ بلکه بازسازی و فعال‌سازی دوباره این سیستم درونی است.

جمله‌ای که گفته می‌شود «علمی که تجربه شده باشد، سند بی‌نقص است» برای فردی که خودش این مسیر را طی کرده، کاملاً قابل درک است؛ زیرا با پوست و گوشت و استخوان خود آن را لمس کرده است. اما برای جامعه علمی و برای پزشکی که تجربه اعتیاد نداشته، این مسئله باید در قالب داده، آزمایش، مقاله و مستندات پژوهشی ارائه شود. به همین دلیل، ورود به حوزه تحقیقات آزمایشگاهی و انتشار نتایج در مجامع علمی داخلی و خارجی، یک ضرورت بود نه یک انتخاب.

این حرکت علمی طبیعتاً نیازمند حمایت است. تحقیقات، آزمایش‌ها، انتشار مقالات و توسعه زیرساخت‌های آموزشی، بدون پشتوانه مالی و مشارکت اعضا امکان‌پذیر نیست. اگر ما از این آموزش‌ها بهره می‌بریم و آثار آن را در زندگی خود مشاهده می‌کنیم، مسئولیت داریم سهم خود را در تداوم و گسترش آن ایفا کنیم. این حمایت می‌تواند از طریق بازنشر صحیح آموزش‌ها، معرفی درست این علم، و نیز مشارکت مالی در حد توان هر فرد باشد.

کنگره یک نهاد جدا از ما نیست؛ کنگره مجموعه‌ای از تک‌تک ماست. هر میزان مشارکت آگاهانه ما، در واقع کمک به توسعه همین علمی است که زندگی خودمان را متحول کرده است. اگر این تحقیقات گسترش پیدا کند، اگر این مقالات بیشتر منتشر شود و اگر این رویکرد علمی بیشتر شناخته شود، نه‌تنها به افراد درگیر اعتیاد کمک خواهد شد، بلکه نگاه جامعه و نظام‌های علمی نیز نسبت به این موضوع اصلاح خواهد شد.

در پایان، قدردانی می‌کنم از تمام عزیزانی که در بخش‌های مختلف، چه در حوزه تحقیق، چه در آماده‌سازی شعب، چه در برنامه‌های اجرایی و خدماتی، با مسئولیت‌پذیری و عشق فعالیت می‌کنند. حضور در فضایی که سخن درست گفته و شنیده می‌شود، یک فرصت ارزشمند است و حفظ و تقویت آن، وظیفه مشترک همه ماست.

ممنون از توجه شما.