سفر در ماه رمضان جناب مهندس ؛ آغاز پژوهش تجربی و علمی کنگره ۶۰

پنجمین جلسه از دوره هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی صفادشت با استادی راهنمای ویلیام مسافر محسن ، نگهبانی راهنمای تازه واردین مسافراکبر و دبیری مسافر امید با دستور: « تحقیقات کنگره 60 ، مقالات وکنفرانس ها  » روز دوشنبه4 اسفند  ماه ۱۴۰۴ ساعت 16 آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان محسن هستم، یک مسافر
خدا را شکر می‌کنم که فرصتی داد تا در کنار شما باشم و شاید حضورمان در کنار هم، نیازی را در درون من یا شما برطرف کند.

موضوع دستور جلسه امروز درباره‌ی تحقیقات کنگره60  مقالات وکنفرانس ها است.

به باور من، اولین تحقیق در کنگره 60 از همان جایی آغاز شد که جناب مهندس تصمیم گرفت در ماه رمضان سفر خود را شروع کند، آن نقطه، آغاز مسیر درمان بود، جایی که هنوز هیچ برنامه‌ای به شکل رسمی وجود نداشت، نه طرحی برای تحقیق، نه برنامه‌ای برای درمان، فقط تصمیمی ساده در دل یک انسان برای نظم دادن به مصرفش؛ اینکه در طول روز دقیق‌تر بداند چه مقدار و در چه ساعاتی مصرف می‌کند،صبح، ظهر، شب، در چند وعده مشخص، همین نظم کوچک، نقطه‌ی صفر آغاز شد.

پس از حدود ده، یازده ماه، درمان اتفاق افتاد و جلسات کنگره60 شکل گرفت،از آن زمان دوستانی که وارد مسیر شدند یکی‌یکی به رهایی رسیدند، و به‌صورت ناخودآگاه روندی از درمان شروع شد که فراتر از ترک مواد بود.

برای نمونه، افراد بسیاری بودند که علاوه بر رهایی، بیماری‌های جسمی‌شان (میگرن ، ام‌اس)هم بهبود یافت ،  خود من رهجویی داشتم که مبتلا به ام‌اس بود؛ هر هفته دو آمپول می‌خرید، هر کدام حدود پنجاه هزار تومان، درمانش حدود هفده تا هجده ماه بود، ، اما در نهایت بهبود پیدا کرد.

این مسیر قدم‌به‌قدم پیش رفت تا امروز که تحقیقات علمی، دانشگاه، آزمایشگاه‌ها و پزشکان به آن پیوسته‌اند، اما پشتوانه‌ی واقعی همه‌ی این اتفاق‌ها، شما اعضا بودید، اگر شما نبودید، این دانشگاه و آن تحقیقات و هزینه‌های بزرگ هیچ‌وقت ممکن نمی‌شد،همه‌ی اینها به‌واسطه‌ی ایمان، همراهی و حضور شماست.

ماه رمضان برای کنگره 60، نقطه‌ی آغاز تحقیق و حرکت بوده است، حالا سؤال من این است: منِ امروز چه می‌توانم انجام دهم؟
گاهی فکر می‌کنیم کمک کردن سخت است یا تأثیری ندارد، اما حتی با کارهای کوچک هم می‌توان سهمی داشت، مثلاً در همین افطاری‌های ماه رمضان؛ اگر کسی توان دارد، بی‌تفاوت نباشد، نه از سر اجبار، بلکه از سر عشق و باور،هر کس در حد وسع خودش می‌تواند چراغ این مسیر را روشن نگه دارد.

من نمی‌خواهم وارد بحث مذهبی شوم، اما این آیه را دوست دارم و اشاره می‌کنم:
«اللّهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنوا یُخرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّور، وَ الَّذینَ کَفَروا أَولِیاؤُهُمُ الطّاغوتُ یُخرِجُونَهُم مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمات».
خداوند سرپرست کسانی است که از تاریکی به سمت روشنایی می‌آیند؛ همان‌طور که زمانی  مصرف مواد تاریکی ما بود ، و امروز درمان مواد ، مسیر نور مااست.

در گذشته برای مصرف مواد همیشه راهی بود، پولش پیدا می‌شد، شرایطش مهیا می‌شد، انگار تاریکی حمایتت می‌کرد، اما حالا که در مسیر نور و درمان هستیم، باز هم حمایت الهی وجود دارد، فقط باید ایمان داشته باشیم و باور کنیم.

 اگر نیت‌مان درست باشد، کمک‌مان به‌جا می‌رسد، نگران کم یا زیادش نباشیم، مهم این است که چراغی که در ماه رمضان روشن شد، خاموش نشود به‌ویژه در شعبه‌ی صفادشت که نیاز به رشد و دوام دارد. امیدوارم همه ما بتوانیم در روشن نگه‌داشتن این چراغ، سهمی داشته باشیم.

از اینکه به صحبت‌هایم گوش دادید، از صمیم قلب سپاسگزارم.



درادامه مراسم افطاری در شعبه برگزار شد 

تایپ ، ویراستاری و ارسال: مسافر حسن خدمتگزار سایت
عکس: مرزبان خبری مسافر بهمن
مسافران نمایندگی صفادشت