صفت گذشته در انسان صادق نیست؛ چون جاری است. انسان که اشرف مخلوقات هست، در رأس قرار دارد و باید سعی کند که تغییر کند و به کمال خود برسد و به بهترین شکل ترخیص شود. «آنانی که مجذوب رحمت الهی میشوند، به ارتقا میرسند، آنانی که فقط به سورچرانی مشغولند، نصیبی ندارند».
چهقدر این قانون زیبا و عظیم است و چه بار معنایی عمیقی حمل میکند. این وادی یا این قانون بهسان شمشیری برنده است؛ هشدار میدهد و امید به بازگشت میبخشد، صعود است و سقوط، مرگ و زندگی است. زنده را از درون مرده بیرون میآورد و مرده را از درون زنده خارج میکند. بهطور کلی، رحمت، لطف و بخشندگی خداوند را در مسیر زندگی انسان به نمایش میگذارد و خطوط اختیار را به شکلی بسیار زیبا به دست انسان میسپارد تا او با اختیار کامل راه خود را ترسیم نماید. همچنین به انسان میفهماند که پایان هر نقطه میتواند سرآغاز خط دیگری باشد.
هر انسانی قابلیت تغییر دارد و جهان هستی نیز چنین قابلیتی را دارا است. این وادی، هم هشدار میدهد و هم امید میبخشد. این دستور جلسه به ما میفهماند که محبت الهی چقدر شامل حال انسان شده و چگونه مسیر زندگی او میتواند تغییر کند. در این مسیر، اختیار به انسان داده شده تا در هر نقطهای که قرار دارد و هر صفتی را که با خود حمل میکند، تغییر دهد؛ حتی گناهکارترین انسان که مرتکب اشتباهی شده است، میتواند صفت ناپسند خود را اصلاح کند و از آن بازگردد.
هیچ انسانی مجبور نیست یک صفت زشت را برای همیشه با خود حمل کند و در جهنم درونی خود باقی بماند. مانند مصرفکنندهای که زمانی با مصرف مواد، نام معتاد را با خود همراه داشت؛ اما هنگامی که وارد کنگره میشود و از آموزشهای ناب کنگره۶۰ بهرهمند میگردد، نام مسافر را میگیرد، به درمان میرسد و به انسانی شریف و با تعادل تبدیل میشود و دوباره به زندگی و اجتماع بازمیگردد.
اکنون این سؤال مطرح میشود که جابهجایی و تغییر با چه سازوکارهایی اتفاق میافتد؟ صفتهای جهنمی مانند: حسادت، دروغگویی، ترس، بدبختی، خماری، تجسس، غیبت، تجاوز به حریم دیگران و انواع ناامیدیها، روح و روان انسان را احاطه میکنند و جای صفتهای خوبی مانند: حالخوش، امید، عزت، احترام و موفقیت را میگیرند؛ اما هنگامی که آموزش میبینیم و به تعادل و درمان میرسیم، میگویند: مسافران و همسفرانی که در کنگره درمان میشوند و آموزش جهانبینی را دریافت میکنند، طی ده تا یازده ماه به درمان میرسند. اگر در صراط مستقیم گام بردارند، در بهشت قرار میگیرند و اگر از مسیر خارج شوند، دوباره به جهنم درونی خود، مصرف مواد، دوری از اجتماع و فاصله گرفتن از خانواده بازمیگردند و مسیر سخت گذشته را ادامه میدهند.
اینکه انسان تنها یکبار به دنیا میآید و یکبار زندگی میکند، خود حیات را به معجزهای شگفتانگیز تبدیل میکند. در این حیات، هر کاری که بخواهیم انجام دهیم، چه نیک و چه بد بهای خود را دارد. ما، چه همسفر و چه مسافر، زمانی که به درمان و تعادل رسیدیم؛ باید بهای آن را نیز بپردازیم، و این بها جز خدمت کردن نیست. چه چیزی از خدمت کردن لذتبخشتر و شیرینتر است.
انسان؛ باید صفتهای زشت خود را تغییر دهد تا رحمت خداوند شامل حال او شود و بتواند آرامآرام از جهنم درونی خویش بیرون بیاید. هیچکس نمیتواند بگوید: از من گذشته؛ زیرا صفت گذشته در انسان صادق نیست، انسان جاری است و زندگی در هر بعدی ادامه دارد؛ چون او بقا دارد و فناناپذیر است. با آموزشهای ناب کنگره۶۰ میآموزیم که صفتهای زشت را به صفتهای نیک تبدیل کنیم و خوب و بد را از یکدیگر تشخیص دهیم. همانگونه که در دعای کنگره آمده است: «خداوندا، ما در پی هم روان شدیم تا بدانیم آنچه را نمیدانیم، از هستی و نیستی».
در پایان، اگر حسهای بد انسان به حسهای خوب تبدیل شود و تزکیه و پالایش صورت گیرد، نغمههای آسمانی و صدای روحالقدس را خواهد شنید. نخستین قدم برای تزکیه و پالایش، تفکر است. تفکر سالم، ایمان سالم را به ارمغان میآورد و ایمان، تجلی نور خداوند در وجود انسان است. ایمان سالم مانند حس سالم پدیدار میشود و از عمل سالم، حسی سالم آشکار میگردد؛ بنابراین هر کاری را که میخواهیم انجام دهیم؛ باید با تفکر آغاز کنیم و مسیر را پیش از اقدام، مشخص نماییم.
منابع: کتاب ۱۴ مقاله، کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود
نویسنده: مسافر تغذیه سالم همسفر طوبی رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون تغذیه سالم)
رابط خبری: مسافر تغذیه سالم همسفر مدینه رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون تغذیه سالم)
عکاس: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رعنا (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی هاتف
- تعداد بازدید از این مطلب :
57