English Version
This Site Is Available In English

انسان باید همواره در مسیر الهی حرکت کند

انسان باید همواره در مسیر الهی حرکت کند

می‌دانیم که صفت، خاصیت یا ویژگی هر چیزی است؛ مانند شب که سیاهی شب، صفت شب است که تغییرناپذیر و تا ابد نیز شب تاریک و سیاه است؛ اما درباره انسان به این صورت نیست، خداوند به انسان اختیار داده است که بتواند در هرلحظه که بخواهد تغییر کند، مانند فردی که اعتیاد دارد می‌توانند درمان شود یا فردی که از بیماری چاقی در رنج است می‌تواند لاغر شود؛ زیرا انسان و هستی جاری است.

همه‌ چیز در کائنات با رحمت الهی سیراب می‌شود و خداوند نعمت‌های خویش را در اختیار انسان‌ها قرار داده است تا از آن‌ها در زمان مناسب و مکان مناسب استفاده کنند؛ وادی دهم می‌گوید: آنانی که مجذوب رحمت قدرت مطلق می‌شوند به ارتقاء می‌رسند به معنی این است که سپاسگزار نعمت خداوند باشیم و به‌درستی از نعمت‌های خداوند که در اختیار ما قرار دارد استفاده کنیم.

تصور نکنیم کار ما در این جهان جمع‌آوری ثروت و مال است و زمان را فقط برای خواسته‌های خود صرف کنیم؛ باید همواره در مسیر الهی نیز حرکت کنیم و به دیگران کمک کنیم که خود نوعی سجده است که این را باید با تمنای دل انجام دهیم.

وادی دهم مانند شمشیر برنده است که هم هشدار می‌دهد و هم امید به بازگشت از ضد ارزش‌ها؛ بخشندگی خداوند همواره است و زمانی که انسان بخواهد از ضد ارزش‌ها بازگشت کند نیروهای الهی به کمک او خواهند آمد و خداوند به انسان اختیار کامل داده است که بتواند خود،  مسیر زندگی را انتخاب کند و زمانی که فردی امروز درگیر اعتیاد شد و به درک و آگاهی رسید که اشتباه کرده‌ است و می‌خواهد قدم در مسیر درمان بگذارد نیروهایی مانند راهنما در اختیار او قرار می‌دهد که به یاری او بیایند.

انسان‌ها مجبور نیستند تا آخر عمر در صفت زشت خود بمانند و می‌توانند تغییر کنند و در این مسیر شیطان نیز به زیباترین شکل وارد افکار و اندیشه انسان می‌شود تا گوهر وجودی او را برباید؛ زیرا از تغییر انسان در مسیر ارزش‌ها و تبدیل به انسان نیرومند می‌ترسد؛ اشخاصی که حاکمیت جسم و نفس خود را به دست می‌گیرند و بر نفس خود غلبه می‌کنند و خواسته‌‌های نفس اماره را نمی‌پذیرند به ارتقاء می‌رسند.

مسیر تکامل سخت است؛ اما ممکن است؛ زیرا معجزه حیات، خود حیات است که باید در حیات غوطه‌ور باشیم و در حال زندگی کنیم، درگذشته نباشیم و رشد پیدا کنیم که رشد یعنی ساختن، به وجود آمدن و حرکت‌ کردن در مسیر زندگی است؛ باید امید را با خود همراه کنیم و بدانیم اندوه، غم، عشق و محبت در زندگی جز حیات است و هر چیزی یک‌ پایانی دارد و هیچ‌چیز تا ابد باقی نمی‌ماند.

ما باید آموزش بگیریم که برای امروز زندگی کنیم که گویی فردایی نیست و در این مسیر کمتر مرتکب اشتباه شویم و زمانی که دچار اشتباه شدیم بدانیم که زمان و مکان را از دست خواهیم داد؛ بنابراین تا زمانی که زنده هستیم ارزش فضا، مکان و زمان را بدانیم و به‌درستی در حال زیستن باشیم و غم و ناامیدی به دل خود راه ندهیم که بزرگ‌ترین سلاح نیروهای منفی، ناامیدی است از هر نقطه حس کردیم مسیر را اشتباه رفتیم برگردیم؛ زیرا هستی همواره است، نیستی هیچ‌گاه وجود ندارد.

نور، صوت و حس سه مؤلفه هستند که ساختار جهان را به وجود آورده‌اند که نور در هستی فرمان می‌دهد و می‌گوید ای انسان‌هایی که خود را فراموش کردید، بیدار شوید و از ضد ارزش‌ها دوری‌کنید و تزکیه را از خود آغاز کنید تا تبدیل به نور شوید. مؤلفه دیگر صوت است که مانند اداره مخابرات در هستی عمل می‌کند و اطلاعات، آگاهی و پیام‌ها را به سطح زمین منتقل می‌کند و از انسان می‌خواهد آگاهی به دست آورد.

حس مانند خداوند است که در همه هستی می‌توانیم آن را حس کنیم، حس اولین شروع به‌کارگیری قوه عقل است که ما با حس می‌توانیم با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم و تزکیه و پالایش شویم و زمانی که حس‌های ما به‌درستی کار کنند می‌توانیم پیام صوت و نور را حس کنیم؛ اما زمانی که حس ما آلوده باشد نمی‌توانیم پیام‌ها را در هستی دریافت کنیم.

در هستی نور و صوت به‌صورت مخرب نیز وجود دارد که نیروهای منفی قابل‌حذف شدن نیستند همواره وجود دارند فقط انسان باید صفت و حس خود را تغییر دهد که هر گیرنده، فرستنده نیز می‌شود و انسان چیزی را منتشر می‌کند که در درون او وجود دارد و انسان برای تغییر باید تصفیه و پالایش شود.

اولین قدم برای تزکیه و پالایش تفکر سالم است و از تفکر سالم، ایمان سالم به وجود می‌آید که ایمان به معنی تجلی نور خداوند در انسان است و انسان‌ها بعد از ایمان سالم، عمل سالم، حس سالم و عقل سالم و درنتیجه به عشق سالم دست پیدا می‌کنند و افرادی که ایمان قوی داشته باشند ناخودآگاه بخشنده و مهربان می‌شوند که بخشندگی یکی از صفات خداوند است که در وجود انسان قرار داده‌شده است که در کنار آن آرامش بسیاری به دست می‌آورند.

زمانی که انسان به عشق سالم رسید به این آگاهی می‌رسد که نباید از هیچ‌ شخصی کینه به دل بگیرد و درنهایت عشق ذره‌ذره پدیدار می‌شود و زمانی که آموزش‌های ناب جمعیت احیای انسانی کنگره‌‌۶۰ در وجود هر شخص رشد کند به نقطه عملیاتی برساند آرام‌آرام تغییر شکل می‌گیرد و تبدیل به انسان واقعی می‌شود و در او ترخیص صورت می‌گیرد که امیدوارم همه انسان‌ها، ترخیص شدن در بعد زمین را به‌صورت بسیار زیبایی برای خود رقم بزنند.

منبع: کتاب عشق؛ چهارده وادی برای رسیدن به خود نوشته حسین دژاکام
نویسنده: راهنما همسفر معصومه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون ششم)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حافظ

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .