همسفر مریم:
وقتی وارد کنگره ۶۰ شدم، خیلی زود فهمیدم که یادگیری یعنی گوش دادن، فهمیدن و عمل کردن. یادگیری کمک میکند آرامآرام تغییر کنیم و باورهای غلط گذشته را با دانایی درست جایگزین کنیم. یادگیری مثل چراغی است که مسیر تاریک را روشن میکند و نشان میدهد کجا باید قدم بگذاریم.
اما معرکهگیری درست نقطه مقابل یادگیری است. کسی که معرکه میگیرد بیشتر به دنبال اثبات خودش یا جلب توجه دیگران است. در این حالت نه چیزی یاد میگیرد و نه اجازه میدهد دیگران یاد بگیرند.
من خودم تجربه کردهام که هر وقت در جلسات فقط گوش دادم و تلاش کردم بفهمم، آموزشها در زندگیام اثر گذاشت. حتی رفتارم با خانواده و اطرافیان تغییر کرد؛ اما وقتی وارد بحثهای بیفایده شدم، نه چیزی یاد گرفتم و نه وقت خودم و دیگران را حفظ کردم. آن لحظهها برایم مثل عقبگرد بود، چون به جای تمرکز بر یادگیری، درگیر حاشیه شدم.
یادگیری و معرکهگیری دو راه کاملاً متفاوتاند؛ یکی ما را جلو میبرد و دیگری عقب نگه میدارد. یادگیری نیازمند فروتنی است، یعنی بپذیریم هنوز خیلی چیزها را نمیدانیم. معرکهگیری اما از غرور و خودخواهی سرچشمه میگیرد. اگر بخواهیم در مسیر درمان و زندگی موفق باشیم، باید راه یادگیری را انتخاب کنیم و از معرکهگیری فاصله بگیریم.
در نهایت، انتخاب با خودمان است، میخواهیم چراغ یادگیری را روشن کنیم یا در تاریکی معرکهگیری بمانیم؟ من آموختهام هر بار که به جای بحث و جدل، گوش دادن و عمل کردن را انتخاب میکنم، آرامش بیشتری وارد زندگیام میشود.
نویسنده: هم همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون اول)
رابط: همسفر عاطفه رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دزفول
- تعداد بازدید از این مطلب :
35