خداوند را شاکرم که مسیر سبز کنگره را بر ما روشن ساخت. از آقای مهندس سپاسگزارم که این بستر را فراهم آوردند تا در مسیر روشنایی قرار گیریم و روزبهروز با دانشی که در اختیار ما قرار میدهند، به سمت رشد و تکامل حرکت کنیم.
در اوایل ورودم به کنگره، همچون هر رهجوی تازهوارد به من گفتند: «باید سیدی بنویسی.» در ابتدا، این کار برایم بسیار دشوار بود. یادم است که هر سیدی را در حدود چهار صفحه خلاصه میکردم؛ اگر سیدی ۳۰ صفحه بود، آن را به ۴ صفحه مفید تحویل میدادم تا راهنمایم آن را امضا کند. راهنمایم با محبت و صبوری میپرسیدند: «چرا اینقدر خلاصه است؟ شما که وقت میگذارید، خوب کامل بنویسید.» من پاسخ میدادم: «من خلاصه نوشتهام. مهندس در برخی بخشها تکرار میکنند، من آن تکرارها را حذف کرده و ۴ صفحه مفید ارائه دادهام؛ نیازی نیست تکرارها را هم بنویسم.» راهنما تأکید میکردند: «این برای مطالعه خوب است؛ اما باید کامل نوشته شود.» من نمیپذیرفتم.
مدتی از آموزشهای کنگره دور شدم. پس از بازگشت مجدد، نوشتن سیدی برایم معنایی نو یافت؛ این بار مانند فرد تشنهای بودم که به دنبال آب میگردد. این تجربه با نوشتن قبلیم تفاوت داشت؛ حتی یک کلمه را جا نمیگذاشتم. به قول مهندس، «آب کم جو تشنگیآور» دست من تشنه یادگیری شده بود؛ تشنه گوش دادن به سیدیها، حتی تکرارها بودم، گویی در میان شلوغی ذهنم، دلم میخواست کسی حرفهای خوب را برایم تکرار کند.
با پیشرفت در نوشتن سیدیها، با این کار خو گرفتم و آرامشی عجیب به من دست داد. پیش از ورود به کنگره، به دلیل تخریبهایی که بر خود وارد کرده بودم یا تخریبهایی که اعتیاد مسافرم به من وارد کرده بود، حافظهام بسیار ضعیف شده و مشغولیات ذهنیم بیاندازه بود. تمرکزم بر هیچکاری جمع نمیشد و به سرعت از هر فعالیتی خسته میشدم؛ ذهنم همیشه خسته بود و مجالی برای آرامش و تفکر نداشتم؛ بنابراین با کمک نوشتن سیدیها، توانستم حافظهام را قویتر از قبل کنم و تمرکزم را باز یابم. اکنون کاری را که میخواهم انجام دهم، با نشاط بیشتری شروع میکنم، زود خسته نمیشوم و کار را نیمهکاره رها نمیکنم.
نمیدانم راز نوشتن در چیست؛ اما هر رازی که دارد، ظرفیتی در من به وجود آورده است که با صبوری بیشتر، مرا برای رسیدن به خود واقعیام و شناخت بهتر خود آماده میسازد. فکر میکنم همین تکرارها، نظمی در ذهنم ایجاد کرد. همانطور که بدن برای ادامه حیات به غذا نیاز دارد، تفکر نیز به خوراک احتیاج دارد؛ این خوراک همان گوش دادن به سیدیها و نکاتی است که در دل آنها نهفته و ما را به سمت زندگی بهتر سوق میدهد. از سوی دیگر، نوشتن سیدی ادبیات نوشتاری و کلامی ما را بهبود میبخشد و در بهتر شدن روابط عمومی ما با دیگران کمک شایانی میکند.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون دوم تغذیه)
رابط خبری: همسفر نازیلا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول تغذیه سالم)
ویرایش: همسفر آیسودا دبیر سایت
ارسال: همسفر رخساره نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تختجمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
101