تاریخ
پنج شنبه 2 خرداد 1398

کارگاه‌های آموزشی ویژه همسفران کنگره 60؛ نمایندگی آکادمی

موضوع : کارگاه های آموزشی کنگره 60
آن چیزی که باعث می‌شود ما فکر کنیم همه به ما ظلم می‌کنند، نشناختن نیروهایمان و حیطه هایمان و عدم تسلط بر نیروهای خودمان است...
 کارگاه‌های آموزشی ویژه همسفران کنگره 60؛ نمایندگی آکادمی

چهاردهمین جلسه از دوره شصت و هشتم سری کارگاه‌های آموزشی ویژه همسفران کنگره 60؛ با استادی کمک‌راهنما سرکار خانم شانی نگهبانی خانم مونا و دبیری خانم اعظم با دستور جلسه وادی نهم در روز سه‌شنبه مورخ 98/2/31 رأس ساعت 17:30 آغاز به کار نمود.

 

خلاصه سخنان استاد:
مبحث امروز وادی نهم است. نیرویی که از کم شروع شود و ادامه پیدا کند نقطه تحمل پیدا می‌کند. نیرو می‌تواند از مثبت بی‌نهایت تا منفی بی‌نهایت ادامه داشته باشد. یعنی فرقی ندارد نیرویی که وارد زندگی ما می‌شود در جهت خیر باشد یا شر. نکته مهم این است که انسان اختیار دارد. اگر از مثبت بی‌نهایت تا منفی بی‌نهایت انسان امکان انتخاب نداشته باشد، پس اختیاری هم وجود ندارد. انتخاب‌های ما منابع انرژی ما هستند. خیلی نیروها هستند که ما از آن‌ها استفاده می‌کنیم. نیروهای بیرونی مثل آب و خاک که کائنات در اختیار ما قرار داده است و ما از مثبت بی‌نهایت تا منفی بی‌نهایت از آن‌ها استفاده می‌کنیم. ما می‌توانیم در خاک گندم بکاریم و یا حنضل بکاریم. می‌توانیم از دل خاک گنج بدست آوریم و یا رنج.
ما همواره در حال دریافت حس‌های گوناگون از محیط هستیم. و دائم یک مجموعه از نیروهای مثبت و منفی به ما القاء می‌شود.

نیرو چیزی است که باعث تحرک می‌شود و موجب کنشی می‌شود که واکنش در پی دارد. چیزی نمی‌تواند کنش ایجاد کند مگر این‌که نیرو باشد. ما نمی‌توانیم دچار خشم و ناراحتی بشویم مگر این‌که تصویری به ما وارد شده باشد. چه آگاهانه و چه ناآگاهانه. نکته این‌جاست که ما بطور ناگهانی درگیر یک همچنین تصویری نمی‌شویم. مگر در تصادف یا شوک ناگهانی. که در این صورت شخص دچار عوارضی مثل استرس و اضطراب و نگرانی می‌شود و شخص دائم تصور می‌کند که اتفاق ناگواری در حال رخ دادن است. همه ما در زندگی دارای یک ریتم خاص هستیم که به آن عادت کرده‌ایم و تصور می‌کنیم که در مسیر درست قرار داریم. اما نکته این‌جاست که اگر در مسیر درست هستیم چرا حال خوبی نداریم.

نیرویی که از کم شروع می‌شود و به تدریج زیاد می‌شود نقطه تحمل پیدا می‌کند. وقتی مجموعه ای از نیروها و تصویرها بر مبنای تفکرات و انتخاب‌هایمان وارد زندگی ما می‌شود، آستانه تحمل ما را بالا می‌برد و ما مقاوم می‌شویم در برابر مشکلات و ضربه های زندگی. به عنوان مثال آستانه تحمل خانم‌های دهه چهل با آستانه تحمل بچه‌های دهه هفتاد بسیار متفاوت است. دهه چهل با امکانات بسیار کم بهترین زندگی‌ها را درست کردند در حالی که بچه‌های دهه هفتاد از خانواده‌‌ طلب‌کار هستند. و آستانه تحمل‌شان بالا رفته است. نقطه تحمل آن‌ها در اثر بی‌محبتی که در کودکی دیده‌اند بالا رفته و به بی‌تفاوتی رسیده‌اند. و معنای محبت و از خودگذشتگی را درک نمی‌کنند.

وادی نهم این مسائل را خیلی خوب مشخص می‌کند. نیرویی که از کم شروع می‌شود و به تدریج زیاد می‌شود و نقطه تحمل ایجاد می‌شود. نقطه تحملی که در اثر نیروهای بیرونی و نیروهای درونی ایجاد می‌شود و این نیروها به‌طور مستقیم با هم در ارتباط هستند. این نیروها همان نیروهایی هستند که هستی در اختیار ما گذاشته است مثل آب و خاک و سایر نیروهایی که بعدها اختراع شد و ما دائم از آن‌ها استفاده می‌کنیم. ما دائم تصاویر را دریافت می‌کنیم و اصوات را می‌شنویم و این‌ها وارد سیستم عصبی و حس ما می‌شود و ما را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

ما باید حواسمان باشد که چه صوتی گوش می‌دهیم و چه خوراکی به ذهن و روح‌مان می‌دهیم و باید بدانیم که این‌ها نیروهایی هستند که وارد زندگی ما می‌شوند. ما باید ببینیم که آیا می‌توانیم به فرزندان‌مان آموزش دهیم که از چه اصواتی استفاده کنند و چه خوراکی را انتخاب کنند و آن‌ها را با ماهیت ابزارهایی که در اختیارشان است آشنا کنیم. ما نیاز به مادرانی داریم که بیشتر از این‌که به فکر این باشند که فرزندان‌شان را به کلاس‌های مختلف بفرستند تا با دیگران چشم‌ و هم‌چشمی کنند، و ثابت کنند فرزندشان نابغه است، فرزندان‌شان را با آگاهی و عشق تربیت کنند.

آن چیزی که باعث می‌شود ما فکر کنیم همه به ما ظلم می‌کنند، نشناختن نیروهایمان و حیطه هایمان و عدم تسلط بر نیروهای خودمان است. هستی کار خودش را انجام می‌دهد این ما هستیم که نمی‌دانیم هستی چه می‌کند. قانون خیلی ساده است. اگر رنجی در زندگی وجود دارد، این نیرو در یک نقطه شروع شده و به نقطه بالاتر رسیده و نقطه تحمل پیدا کرده است. و نکنه این‌جاست که رنج می‌تواند بخشی از زندگی نباشد. تا یک جا رنج را تحمل می‌کنیم و بهای آموزش را می‌دهیم و بعد رنج از بین می‌رود و وارد یک مرحله دیگر می‌شویم.

 

 


تایپ و ارسال: همسفر گلناز لژیون هفتم
عکاس: همسفر بهجت لژیون ششم
همسفران نمایندگی آکادمی

 

دیدگاه شما
نام :  
ایمیل :  
دیدگاه :  
 
دیدگاه ها
6 نظر  
  • همسفر سلوه
زمان ارسال
1398/03/05 0:2:10
با سلام و خداقوت به خانم شانی عزیز مثل همیشه بسیار عالی و مفید بود.سپاسگزارم.
  • همسفر فاطمه،شعبه بهشهر
زمان ارسال
1398/03/03 18:31:37
سلام و خدا قوت خدمت خانم شانی عزیز،سپاس فراوان بابت آموزش های نابتان، بی نهایت دوستتان دارم، انشاءالله به هرچیزی که خواسته قلبی تان هست برسید
  • همسفر دنیا شعبه اروند آبادان
زمان ارسال
1398/03/02 23:39:1
عالی بود خدا قوت خانم شانی عزیز برکت این خدمت وانتقال آموزشهای پرمحتوا در زندگیتان جاری باشد وخداوند پناهتان باشد .با تشکر از گروه وبلاگ نویسان
  • همسفر سعیده ، دانیال اهواز
زمان ارسال
1398/03/02 11:0:48
سلام و خدا قوت خدمت خانم شانی عزیز ممنون از شما برای سخنان زیبا و ارزشمندتون
  • همسفر شهرزاد ، شعبه سهروردی
زمان ارسال
1398/03/02 10:52:5
سپاسگزارم از سخنان خانم شانی عزیز ، بسیار تا بسیار دوستتان دارم خانم شانی عزیز تشکر از نویسنده محترم و تصویربردار عزیز . همچون ستارگان بدرخشید و انوارتان حیات بخش باد
  • مسافرحسن عباسی نمایندگی ابن سینا
زمان ارسال
1398/03/02 10:29:57
باسلام. درود خداوندمتعال برشما خانواده گرانقدر و بزرگوارجناب آقای مهندس دژاکام.استاد عزیز و بزرگوار سخنان و مطالب شما آنجنان پرانرژی و زیبا و آموزنده و دلنشین بودند که به هنگام خواندن آنها تمام وجودم پر از احساس همراه با قطراتی از اشک شد. بابت همه نعمات و الطافی که خداوندمنان از طریق شما بزرگواران به من و امثال من عطا نمود شکرگزارم و ازصمیم قلبم ازشما ممنون و سپاسگزارم.آمین خدایا شکرشکرشکر
آخرین عناوین
پربیننده ترین مطالب