انسان چیزی نیست، مگر آنچه تلاش می‌کند.

اگر انسان بخواهد از سفر دوم عبور کند به قسمت تسخیر شدن می‌رسد و تسخیر شدن یک‌چیز اجتناب‌ناپذیر هست؛ یعنی انسان‌ها به مرتبه بالایی می‌رسند که مسئله تسخیر شدن اتفاق می‌افتد. در سفر دوم یک سری چیزها را باید بشناسیم که سنت‌های الهی هست که در کلام‌الله می‌گوید سنت‌های ما لایتغیر هست؛ یعنی غیرقابل تغییر است. در قیاس ما دائماً در حال مقایسه کردن هستیم و دائماً تلاشی که خودمان انجام دادیم را با تلاشی که دیگران انجام می‌دهند، مقایسه می‌کنیم و اگر تلاشی که ما کردیم بیشتر از تلاش آن‌ها بود، اگر نتیجه بدتری به دست آوردیم، ما نسبت به آن افراد حسادت می‌کنیم، درصورتی‌که عقل انسان قیاس می‌کند که مثلاً تو شش ساعت درس خواندی و او چهار ساعت، اگر نمره تو 18 شد و نمره او 16 شد، این درست است یا اگر او 18 می‌شد و تو 16 نمی‌پذیرفتی. این عقل جزئی هست؛ ولی اشکالش این است که ما داده‌هایی که برای قیاس استفاده کردیم، ناقص هستند و ما فقط تلاشی که از دیگران می‌بینیم را در خودمان وارد می‌کنیم، شاید ما خیلی از تلاش‌هایی که آن‌ها می‌کنند را نبینیم و نتیجه این می‌شود که نفرت و بیزاری نسبت به آن شخص پیدا می‌کنیم یا از خدا یا از خودمان متنفر می‌شویم.

انسان شاید چیزی را در زمان خودش درک نکند؛ ولی بعدها به مفهوم آن پی ببرد، به این دلیل است که بستر در درون ما بوجود نیامده، مثلاً ما زمانی می‌توانیم شعر یا آهنگی را درک کنیم که بستر در ما به وجود آمده باشد، مثل بذری که در زمین قرار می‌گیرد، بعد شروع می‌کند به رشد کردن، اگر قبل از فراهم شدن بستر قرار بگیرد، شاید جوانه بزند؛ ولی به بار نمی‌نشیند. همه انسان‌ها در آن چیزی که خداوند داده مشترک هستند، این‌طور نیست که به یکی عقل بدهد؛ ولی روح ندهد، تفاوتی که وجود دارد این است که نفس انسان در چه مرتبه‌ای قرار دارد. انسان چیزی نیست، مگر آنچه تلاش می‌کند. در موردحسادت، وقتی مثلاً شخصی بهتر از من درس را می‌فهمد، نمی‌توانم تحمل‌کنم، به خاطر این است که بستر لازم را در خودم به وجود نیاورده‌ام؛ یعنی ناخالصی‌ها را کنار نگذاشته‌ام. قیاس، در انسان یکی از ابزارهای اصلی و مهم و کاربردی نفس اماره است، برای اینکه انسان را به‌طورکلی از مسیر حیات خودش گمراه کند. ما برای رسیدن به خواسته‌های خود نیازمند انرژی هستیم و اگر این انرژی را از راه‌های نادرست به دست بیاوریم، خیلی چیزها را از دست می‌دهیم. اگر در سرزمینی آگاهی و دانایی رشد نکند، اگر مردم در جهل و نادانی بمانند، نیروی منفی می‌تواند رشد کند. نتیجه می‌گیریم که موفقیت هرکسی به میزان تلاش و دانشی است که کسب می‌کند و زمانی می‌تواند خودش را با دیگری مقایسه کند که اطلاعات کامل راجع به گذشته و حال آن شخص داشته باشد.

منبع: سی‌دی قیاس
نویسنده: همسفر معصومه لژیون راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)
ویراستاری و ارسال: راهنما همسفر فهیمه (لژیون ششم)
همسفران نمایندگی شهرری