تاریخ
جمعه 24 اسفند 1397

در حاشیه اردوی درختکاری؛ گفت و گو با مسافر علی

موضوع : گفت و گو
انسان همراه با هستی است. ما هرچقدر که الان ندانیم و به هستی ضربه بزنیم، حق آیندگان را ضایع کرده‌ایم و به دلیل کمبود اکسیژن دارای یک طبیعت بیمار و انسانهایی بیمار خواهیم بود.
در حاشیه اردوی درختکاری؛ گفت و گو با مسافر علی
لطفا خودتان را به معرفی کنید.
سلام دوستان علی هستم مسافر و در حال حاضر در جایگاه اردوبانی خدمت می‌کنم، حدود ده سال است که در اردوبانی درختکاری و اردوهای سراسری شرکت می‌کنم.
نظرتان را درخصوص مراسم درختکاری کنگره ۶۰ و حضور اعضا در این امر بفرمایید:
تا زمانیکه مهندس دژاکام وادی دوازدهم را ننوشته بودند، ما به دلیل مشکلات اعتیاد، با این امر آشنایی نداشتیم. زمانیکه وارد طبیعت می‌شدیم، هیچ لذتی نمی‌بردیم و طبیعت را درک نمی‌کردیم. زمانیکه آفای مهندس وادی دوازدهم را نوشتند، در اصل ما را با خودمان و با طبیعت آشنا کردند؛ ما یاد گرفتیم که بخشی از طبیعت هستیم. گفته می‌شود که انسان اشرف مخلوقات است اما این تعبیر وقتی معنا می‌یابد که انسان با هستی دوست باشد و قدر آن چیزهایی را که خداوند به او داده است بداند. در همین خصوص، آقای مهندس در انتهای وادی دوازدهم نوشته اند که هر انسان رها شده‌ای باید در سال یک یا دو درخت بکارد. از حدود ده سال قبل که از هیدج شروع شد، این کار هر ساله انجام می‌شود و بر شور و شوق اعضا و تعداد نفرات افزوده می‌شود و همچنین برنامه‌ریزی‌های ما مرتب‌تر و بهتر شده است.
برای ترویج فرهنگ درختکاری چه پیشنهادی دارید؟
آقای مهندس می‌گویند هیچ کاری بدون آموزش انجام نمی‌شود و یا حداقل درست انجام نمی‌شود. ممکن است خیلی ها درختکاری را انجام بدهند اما چون آموزش لازم را ندیده‌اند، همه درختان به ثمر نمی نشیند؛ بنابراین، اساس هر چیزی، آموزش است. ما هم در کنگره ۶۰ آموزش دیده‌ایم. اگر میبینید که امروز ما خیلی گرم دور یکدیگر هستیم، دلیلش آموزش هایی است که دیده ایم و این آموزش‌ها را بایستی در سطح حیات پیاده کنیم. پیاده کردن آموزش ها از یادگیری آن‌ها مهم تر است. 
در صورت عدم توجه به درختکاری چه پیامدها و نتایجی در انتظار ما و آیندگان است؟
انسان همراه با هستی است. ما هرچقدر که الان ندانیم و به هستی ضربه بزنیم، حق آیندگان را ضایع کرده‌ایم و به دلیل کمبود اکسیژن دارای یک طبیعت بیمار و انسانهایی بیمار خواهیم بود. 
به عنوان کلام پایانی، چه پیامی دارید؟
هر کسی به سهم خودش و به هر میزانی که می‌تواند به طبیعت کمک کند. می‌تواند زباله ای را از روی زمین بردارد، می تواند درختی بکارد و یا جایی را آباد کند. هر کسی به فراخور حال و توان خود، کاری کند که هستی پایدار و زنده بماند.
از شما سپاسگزارم.
 
 
نگارنده: همسفر اکرم
گزارش وب سایت کنگره 60
Share
تعداد بازدید از این مطلب : 2000
ادامه مطالب در آرشیو گفت و گو
دیدگاه شما
نام :  
ایمیل :  
دیدگاه :  
 
دیدگاه ها
1 نظر  
  • یحیی آکادمی
زمان ارسال
1397/12/25 6:51:59
درود به تمام خدمت گذاران و اردوبانان که تلاش زیادی در این روز درختکاری داشتند و یه خسته نباشید هم به مسافر عباس که این مصاحبه زیبا رو انجام دادند
آخرین عناوین
پربیننده ترین مطالب